Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

HEMODİYALİZ YETERLİLİĞİ Dr. Kenan ATEŞ Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı.

Benzer bir sunumlar


... konulu sunumlar: "HEMODİYALİZ YETERLİLİĞİ Dr. Kenan ATEŞ Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı."— Sunum transkripti:

1 HEMODİYALİZ YETERLİLİĞİ Dr. Kenan ATEŞ Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı

2 YETERLİ DİYALİZ Böbrek yetmezliğine ve diyalize eşlik eden morbidite ve mortalitenin azaltılması ve hastanın yaşam kalitesinin artırılması

3 Kronik diyaliz hastalarında morbidite ve mortalite oranı genel popülasyondan kat daha yüksektir KÖTÜ PROGNOSTİK FAKTÖRLER Co-morbid durumların varlığı (KVH ve DM) Yetersiz üremik toksin klirensi Malnütrisyon Hipervolemi ve hipertansiyon Anemi Hiperfosfatemi ve yüksek Ca x P İleri yaş İnflamasyon

4 Yeterli solüt klirensi Kalsiyum-fosfor dengesinin kontrolü Yeterli beslenme Aneminin kontrolü Volüm ve kan basıncının kontrolü Asit-baz dengesinin kontrolü

5 ÇOK SAYIDA ÇALIŞMADA HEMODİYALİZ DOZU İLE MORBİDİTE VE MORTALİTE ARASINDA ANLAMLI İLİŞKİ SAPTANMIŞTIR Parker TF, et al. AJKD 1994;23: Hakim RM, et al. AJKD 1994;23:661-9 Held PJ, et al. Kidney Int 1996;50:550-6 Owen WF, et al. JAMA 1998;280: HEMODİYALİZ YETERLİLİĞİNİ NASIL ÖLÇELİM?

6 GENEL İYİLİK HALİ = YETERLİ DİYALİZ ? Hastanın yansıtma derecesi Yetersiz diyalizin geç göstergesi Eritropoetin tedavisi Co-morbid durumlar HalsizlikİştahsızlıkBulantı-kusmaUykusuzlukKaşıntıParestezi Huzursuz ayak

7 UYGUN BİYOKİMYASAL KONTROL = YETERLİ DİYALİZ BUN KREATİNİN <90 mg/dl <12 mg/dl YÜKSEK DÜZEY Mİ İYİ, DÜŞÜK DÜZEY Mİ? YETERLİ DİYALİZ Mİ, YETERSİZ BESLENME Mİ? ?

8 Kt/Vüre Reçetelendirilen K x t K x t Kt/V = ——— V K  Diyalizerin üre klirensi (ml/dk) t  Diyaliz süresi (dk) V  Üre dağılım volümü (ml) E Vücut ağırlığı x 0.60 K Vücut ağırlığı x 0.55 E ( x ağırlık) + ( x boy) + ( x yaş) Vücut ağırlığının sabit yüzdesi TOTAL VÜCUT SUYU Watson formülleri ( x ağırlık) + ( x boy) K

9 Reçetelendirilen Kt/V’nin hesaplanması Üretici firma tarafından belirtilen diyalizerin in vitro üre klirensi effektif in vivo klirensden yaklaşık % üre klirensi effektif in vivo klirensden yaklaşık % daha yüksektir Fistülde akım sorunları Resirkülasyon Diyalizerde pıhtılaşma Hemodiyalizin paralel natürü Diyalizer reuse K(x) = Qb x [(Ax - Vx) / Ax] K(x)  Solütün klirensi Qb  Kan akım hızı Ax  Arteriyel hattaki solüt konsantrasyonu Vx  Venöz hattaki solüt konsantrasyonu

10 Üre kinetik modeli – Kt/V Total vücut suyuna göre normalize edilmiş üre klirensi Kt/V = -ln(C/C 0 ) Bu sunum nedeniyle, Kt/V’nin bileşenleri olan klirens, süre ve vücut hacminin ölçülmesine gerek yoktur Kt/V’ninBelirleyicileri Üre konsantrasyonundaki azalma Ekstrasellüler sıvı volümünde azalma Üre oluşum hızı Herhangi bir anda ölçülen üre konsanrasyonu üre dağılım volümü, üre oluşum hızı ve üre atılım hızının bir fonksiyonudur

11 Bilgisayar üre kinetik modelleri kullanılarak Kt/V’nin hesaplanması KOMPÜTER MODELLERİ Prediyaliz ağırlık Postdiyaliz ağırlık UF volümü Prediyaliz BUN Postdiyaliz BUN Kt/Vüre Üre oluşum hızı NPCR Üre dağılım volümü TACüre C = C 0 [(V-Bxt)] [(Kr+Kd+B)/B] + G/(Kr+Kd+B)[1- [(V-Bxt)/V] [(Kr+Kd+B)/B] ]

12 Üre azalma oranı (URR) Kt/V’nin en önemli belirleyicisi diyaliz sırasında üre konsantrasyonundaki oransal azalmadır URR = (C 0 – C) / C 0 Kt/V = [0.04 x (URR x 100)] Kt/V = [0.026 x (URR x 100)] Kt/V = [0.024 x (URR x 100)] Kt/V = [0.023 x (URR x 100)] Kt/V = [0.026 x (URR x 100)] Jindal Daugirdas Lowrie Basile Depner

13 AVANTAJLARI Hesaplaması kolaydır Epidemiyolojik çalışmalar için uygundur Prognoz ölçütleri ile Kt/V’ye benzer korelasyon gösterir DEZAVANTAJLARI Diyaliz sıklığı arttıkça URR azalır UF ve üre oluşumunu içermez Yetersiz diyalizin nedeni hakkında bilgi vermez RRF’un katkısı eklenemez Üre azalma oranı (URR)

14 Çok değişkenli formüller ile Kt/Vüre hesaplanması Kt/V’ninBelirleyicileri Üre konsantrasyonundaki azalma Ekstrasellüler sıvı volümünde azalma Üre oluşum hızı Kt/V = -ln[C t /C 0 – (0.008 x t)] + [( x C t /C 0 ) x (UF/W)] DAUGIRDASFORMÜLÜ Sık, kısa veya uzun süreli hemodiyaliz tedavilerinde hatalı sonuçlar verebilir

15 Diyaliz sonrası üre artışı (rebound) Vasküler giriş resirkülasyonu Kardiyopulmoner resirkülasyon Uzak kompartman rebound KAH 100 ml/dk’ya azaltılıp 15 sn sonra kan örneği alınması Diyalizat akım hızı durdurulduktan 3 dk sonra kan alınması

16 Dengelenmiş Kt/V (eKt/V) İskelet kaslarından plazma suyuna üre dengelenmesi Diyalizden Sonra Alınan Örnek Dengelenmemiş üre (Tek kompartman) Dengelenmemiş Kt/V (Tek kompartman) Diyalizden dk Sonra Alınan Örnek Dengelenmiş üre (Çift kompartman) Dengelenmiş Kt/V (Çift kompartman) < > Diyaliz süresi kısalıp, diyaliz yoğunluğu arttıkça belirginleşir

17 eKt/V hesaplama yöntemleri Diyaliz süresinin kısaltılıp, yoğunluğunun arttırılması ile hedef Kt/V değerinin sağlanması şeklinde bir eğilime yol açabilir. Ancak fosfor gibi solütlerin atılımı ve volüm kontrolü olumsuz yönde etkilenebilir.

18 Hemodiyaliz dozu en az ayda bir ölçülmelidir Sunulan doza haftalık seans sayısı dahil edilmelidir Hemodiyaliz dozu Kt/Vüre olarak ölçülmelidir K  Etkin diyalizer üre klirensi (ml/dk) T  Diyaliz süresi (dk) V  Üre dağılım volümü (ml) Hemodiyaliz dozunun ölçülmesi için tercih edilen yöntem formal üre kinetik modelidir. Üre kinetik modeline benzer sonuç veren diğer yöntemler de kullanılabilir Rezidüel renal üre klirensi diyalitik Kt/Vüre’ye eklenebilir 2006 DOQI hemodiyaliz yeterliliği kılavuzu KILAVUZ 2: HD DOZUNU ÖLÇME VE SUNMA YÖNTEMLERİ

19 2006 DOQI hemodiyaliz yeterliliği kılavuzu KILAVUZ 4: MİNİMAL YETERLİ HEMODİYALİZ Haftada 3 kez HD uygulanan ve Kr <2 ml/dk/1.73 m 2 MİNİMAL DOZ spKt/V 1.2 URR % 65 spKt/V 1.4 URR % 70 HEDEF DOZ Kr<2 ml/dk/1.73 m 2 MİNİMAL DOZ 2/7  Önerilmez 4/7  0.8 6/8  0.5 HEDEF DOZ Minimal dozun en az % 15 fazlası

20 2006 DOQI hemodiyaliz yeterliliği kılavuzu KILAVUZ 4: MİNİMAL YETERLİ HEMODİYALİZ ANLAMLI RRF’U OLAN HASTALAR (Kr >2 ml/dk/1.73 m 2 ) MİNİMAL DOZ 2/7 spKt/V 1.2 3/7 spKt/V 0.9 4/7 spKt/V 0.6 Minimum dozdan en az % 15 daha fazla HEDEF DOZ Minimal doz, RRF’u olmayan hastalara önerilenin % 60’ından daha düşük olmamalı RRF en az 3 ayda bir ölçülmelidir

21 Total Kt/Vüre = Diyalitik Kt/Vüre + Rezidüel renal Kt/Vüre 3/7 HD Vi x Ci Vi x Ci RRF = —————————————— Id x [(0.25 x C1) + (0.75 x C2)] Id x [(0.25 x C1) + (0.75 x C2)] Rezidüel renal fonksiyonun belirlenmesi 2/7 HD Vi x Ci Vi x Ci RRF = —————————————— Id x [(0.16 x C1) + (0.84 x C2)] Id x [(0.16 x C1) + (0.84 x C2)] Vi  İki HD seansı arasındaki idrar miktarı (ml) Ci  İdrar üre nitrojen konsantrasyonu (mg/dl) Id  İki HD seansı arasındaki süre (dk) C1  İlk HD seansı sonrası BUN konsantrasyonu (mg/dl) C2  İkinci HD seansı öncesi BUN konsantrasyonu (mg/dl)

22 HEMO Çalışması DüşükDozYüksekDozDüşükAkış Yüksek Akış Diyaliz süresi (dk)190 ± ± ± ± 27 Kan akım hızı (ml/dk)311 ± ± ± ± 54 URR (%)66.3 ± ± ± ± 5.1 spKt/Vüre 1.32 ± ± ± ± 0.22 eKt/Vüre 1.16 ± ± ± 0.21  2 -MG klirensi (ml/dk) 18.9 ± ± ± ± 11.4 Eknoyan G, et al. NEJM 2002;347: /7 HD UYGULANAN 1846 HASTA Düşük veya Yüksek Doz Düşük veya Yüksek Akış

23 HEMO Çalışması: Primer sonuçlar Eknoyan G, et al. NEJM 2002;347:2010-9

24 HEMO Çalışması: Primer sonuçlar RR % 95 CI P Yaş <0.001 Kadın cinsiyet Siyah ırk Diyabet Diyaliz süresi <0.001 Bazal co-morbidite <0.001 Bazal albümin <0.001 Yüksek doz Yüksek akış Eknoyan G, et al. NEJM 2002;347: MORTALİTENİN BELİRLEYİCİLERİ

25 HEMO Çalışması: Sekonder analiz Green T, et al. JASN 2005;16: Standart Doz Yüksek Doz

26 Süre (dk) KAH (ml/dk) Volüm (L) V Değişikliği Standart doz grubu < > Yüksek doz grubu < > HEMO Çalışması: Sekonder analiz

27 Q1Q2Q3Q4Q5 Yaş Albümin Kreatinin Ağırlık TVS Chertow GM, et al. Kidney Int 1999;56: HD HASTASI Kt/V mi, Kt mi? URR Kt

28 Chertow GM, et al. Kidney Int 1999;56: Kt/V mi, Kt mi?

29 Diyaliz dozunun belirlenmesi için alternatif düşünceler Bazı araştırmacılar diyaliz dozunun total vücut suyuna göre normalize edilmesinin hatalı olduğunu düşünmektedirler 1. Bu yaklaşım kadınlarda ve vücut kitlesi küçük hastalarda relatif bir yetersiz diyalize yol açabilir 2. Total vücut suyunun kendisinin bir mortalite habercisi olması nedeniyle vücut suyuna göre normalize edilmiş diyaliz dozunun kullanılması, diyaliz dozu-mortalite ilişkisinde karışıklığa neden olabilir  Normalize etmeyelim  Vücut yüzey alanına göre normalizasyon  Yağsız vücut kitlesine göre normalizasyon

30 On-line klirens Sodyum gibi küçük elektrolitlerin transmembranöz hareketinin oluşturduğu konduktivite değişikliklerinin ölçülmesine dayanır Diyalizat sodyum konsantrasyonu artırılır Diyalizat sodyum konsantrasyonu azaltılır Diyalizatta konduktivite değişikliği ölçülür Sodyum klirensi hesaplanır Üre klirensine eşit veya biraz düşük K x T / VK x T / VK x T / VK x T / V

31 On-line klirens Total vücut suyunun belirlenmesi sorunludur Antropometrik formüllerle belirlenen total vücut suyu yaklaşık % 15 daha fazladır Daugirdas JT, et al. Kidney Int 2003;64: Normalizasyon için total vücut suyu yerine vücut yüzey alanı kullanılabilir Lowrie EG, et al. Kidney Int 2005;68:

32 Diyaliz dozu ölçümü için kullanılan yöntemlerin tercih sıralaması 1.spKt/Vüre Üre kinetik modeli Basit çok değişkenli formüller 2. eKt/Vüre 3. On-line klirens ölçümü 4. URR 5. Formal kinetik model ile dpKt/Vüre 6. Diyalizat toplanarak solüt atılım indeksi 2006 DOQI Hemodiyaliz Yeterlilik Kılavuzu

33 Özel hasta grupları için öneriler Kadın hastalar Vücut kitlesi küçük hastalar Malnütrisyonlu hastalar Açıklanamayan kilo kaybı olan hastalar MİNİMAL DOZ ARTIRILMALI Hiperfosfatemili hastalar Kronik volüm yükü olan hastalar DİYALİZ SIKLIĞI ARTIRILMALI HemofiltrasyonHemodiyafiltrasyon DOZ HEDEFİ AYNI 2006 DOQI Hemodiyaliz Yeterlilik Kılavuzu

34 Yetersiz diyalize yaklaşım algoritmi DÜŞÜK Kt/V REÇETELENDİRİLEN DİYALİZ DOZU YETERLİ Mİ? Reçetelendirilen Kt/V x 0.85 = Gerçekleşen Kt/V SORU 1 DİYALİZ DOZUNU ARTTIR

35 Reçetelendirilen Kt/V x 0.85 > Gerçekleşen Kt/V SORU 2 GERÇEKLEŞEN DİYALİZ DOZU NİÇİN YETERSİZ? Kan örneğinin alınma yöntemi Effektif tedavi süresi Vasküler giriş yolu bütünlüğü Hipotansif epizodlar Kan akım hızı Diyalizat akım hızı 1

36 GERÇEKLEŞEN DİYALİZ DOZU NİÇİN YETERSİZ? Diyalizerde pıhtılaşma Ekstrakorporeal dolaşımdaki basınçlar Fistül resirkülasyonu Kardiyopulmoner resirkülasyon Arter-ven setleri ve kan pompası 2 Hücre içi depolardan gecikmiş dengelenme

37 Rezidüel renal fonksiyon Vücut kitlesi Protein ve sıvı alımı Metabolizma durumu Co-morbid durumlar Kan akım hızı Diyalizat akım hızı Membranın özellikleri Diyaliz süresi Diyaliz sıklığı DİYALİZGEREKSİNİMİ DİYALİZDOZU = Diyaliz dozunun arttırılması

38 Diyaliz sıklığı RRF <2 ml/dk Üremik semptomlar Kalp yetmezliği Sık hipotansiyon RRF >2 ml/dk Kontrolsüz hipertansiyon Diyaliz sıklığının arttırılmasına, haftalık Kt/Vüre değeri değişmese bile, daha iyi klinik sonuçlar eşlik eder 3/7HD

39 Membranın özellikleri High-flux vs. Low-flux diyalizer Üre klirensi Fosfor klirensi B 12 vitamin klirensi Genelde değişmez Yaklaşık % daha yüksek Yaklaşık 2 kat daha yüksek Kuf Yaklaşık 5 kat daha yüksek Orta ve büyük molekül ağırlıklı eritropoez inhibitörlerinin daha etkin uzaklaştırılması ile anemi üzerine potansiyel olarak daha olumlu etki

40 HEMO Çalışması: Sekonder analiz Cheung AK, et al. JASN 2003;14: High-flux Membran Kullanımı p=0.001 Serum Beta2-MG Düzeyi Cheung AK, et al. JASN 2006;17:546-55

41 Hemodiyaliz hastalarında diyaliz süresinin mortalite ile ilişkisi Saran R, et al. Kidney Int 2006;69: DOPPS I ve II çalışmalarına dahil edilen hemodiyaliz hastası

42 Hemodiyaliz hastalarında diyaliz süresinin mortalite ile ilişkisi Saran R, et al. Kidney Int 2006;69:1222-8RRP Tüm ölümler Kardiyak ölümler HD SÜRESİNDE 30 DK UZAMAYA RELATİF ÖLÜM RİSKİNDE % 7 AZALMA EŞLİK EDİYOR HD SÜRESİ >240 DK

43 Hemodiyaliz hastalarında diyaliz süresinin mortalite ile ilişkisi Kt/V’nin mortalite üzerine etkisi büyük oranda diyaliz süresi ile ilişkilidir

44 Diyaliz süresini uzatmanın avantajları Daha iyi küçük molekül ağırlıklı üremik toksin atılımı Daha etkin orta ve büyük molekül ağırlıklı toksin atılımı Daha etkin fosfor atılımı Etkin volüm kontrolü Daha az hemodinamik dengesizlik Aneminin daha iyi kontrolü Uygulama zorluğu, maliyet 

45 VOLÜMDENGESİ Sıvı alımı Tuz alımı Rezidüel renal fonksiyon Ultrafiltrasyon

46 OZMOLALİTE  SU HİPERVOLEMİ DİYETLE SODYUM ALIMI HÜCRE DIŞI ORTAM HÜCRE İÇİ ORTAM HÜCRE DIŞI ORTAM SUSAMA MERKEZİ

47 Aşırı interdiyalitik ağırlık artışı Diyalizde aşırı ultrafiltrasyonHipotansiyon ve kramp Kuru ağırlığa ulaşılamaması Aşırı susama ve polidipsi Postdiyalitik aşırı sıvı alımı HİPERTANSİYON YETERSİZDİYALİZ

48 Hemodiyaliz hastalarında hipertansiyon sıklığı ve klinik etkileri Foley RN, et al. Kidney Int 1996;49: Ortalama KB’ında 10 mmHg Yükselme 432 DİYALİZ HASTASI – 41 AY İZLEM p<0.05 p<0.05 p< STABİL HD HASTASI HT sıklığı% 86 HT kontrol oranı% 30 Agarwal R, et al. Am J Med 2003;115:291-7 HT KB >150/85 mmHg İlaç kullanımı

49 Hemodiyaliz hastalarında kan basıncı ve uzun süreli sağkalım HR % 95 CI P Diyaliz öncesi SKB AD Diyaliz öncesi DKB <0.05 Diyaliz sonrası SKB <0.05 Diyaliz sonrası DKB <0.01 Diyaliz arası kilo artışı <0.01 Foley RN, et al. Kidney Int 2002;62: HD HASTASI – 6 YILLIK İZLEM USRDS WAVE 3-4 STUDY COX REGRESYON ANALİZİ - MORTALİTE İLE İLİŞKİLER

50 Diyalizler arası ağırlık artışının mortaliteye etkisi Foley RN, et al. Kidney Int 2002;62: p=0.005

51 Hemodiyaliz hastalarında ultrafiltrasyon hızının mortaliteye etkisi Saran R, et al. Kidney Int 2006;69: DOPPS I ve II çalışmalarına dahil edilen hemodiyaliz hastası UF >10 ml/kg/saat RRP Tüm ölümler

52 2006 DOQI hemodiyaliz yeterliliği kılavuzu KILAVUZ 5: VOLÜM VE KAN BASINCI KONTROLÜ Hemodiyaliz reçetesinin UF bileşeni hastada normovolemik ve normotansif durumu sağlayacak şekilde optimize edilmelidir  Hastanın tuz ve sıvı kısıtlamasına uyumu  Yeterli ultrafiltrasyon  RRF’u olan hastalarda diüretik kullanımı Diyetle tuz alımı günde 5 gramdan az sodyum klorür (2 gr veya 85 mmol sodyum) alınacak şekilde kısıtlanmalıdır Sodyum profili veya yüksek diyalizat sodyum konsantrasyonu kullanımı ile pozitif sodyum dengesine yol açmaktan kaçınılmalıdır

53 DİYALİZ ÖNCESi VEYA DİYALİZLER ARASI YÜKSEK KAN BASINCI TUZ VE SIVI ALIMINA UYUMSUZLUK Pratik öneriler - 1 DİYALİZ SONRASI YÜKSEK KAN BASINCI KURU AĞIRLIĞA ULAŞILAMAMASI

54 Pratik öneriler - 2 Diyalizler arası kilo artışı, vücut ağırlığının % 3’ünün (% 5) altında tutulmalıdır. Tuz kısıtlaması yapmadan sıvı alımını kısmak ve diyalizler arası ağırlık artışını kontrol etmek çok zordur. Tuz alımını tedricen azaltmak, kısıtlamaya uyumu artırabilir. Kuru ağırlığa tedrici bir şekilde ulaşılmalıdır (4-12 hafta). Ağırlık azaltma hızı seansta 0.5 kg, haftada 1-2 kg’yu aşmamalıdır. Hücre dışı sıvı volümü ile kan basıncı arasındaki ilişki tam doğrusal değildir. Kuru ağırlığa ulaşılmasına normotansiyon yanıtı gecikebilir.

55 Rezidüel renal fonksiyonun korunması Periton diyalizinin aksine, hemodiyaliz hastalarında rezidüel renal fonksiyonun korunmasının klinik sonuçlar üzerine etkisine yönelik çalışmalar oldukça azdır NEDEN Hemodiyaliz hastalarında rezidüel renal fonksiyon hızlı bir şekilde azaldığından korunmasına yönelik çabaların anlamı yoktur. Hemodiyalizde daha yüksek diyaliz dozları sağlamak olasıdır, bu nedenle rezidüel renal fonksiyonun katkısı ihmal edilebilir. İdrar toplanması güçtür.

56 Diyaliz tipinin RRF üzerine etkisi Jansen MA, et al. Kidney Int 2002;62: Moist LM, et al. J Am Soc Nephrol 2000;11: Misra M, et al. Kidney Int 2001;59: Lang SM, et al. Perit Dial Int 2001;21: HD ve 243 PD HASTASI – 1 YILLIK İZLEM p<0.001

57 McKane W, et al. Kidney Int 2002;61: PD HASTASI 300 HD HASTASI High flux polisülfon membran Bikarbonat tampon Ultrasaf diyalizat Yüksek akışlı biyo-uyumlu HD ile SAPD’nin rezidüel renal fonksiyona etkisi

58 Yeni hemodiyaliz hastalarında ultrasaf diyalizatın RRF üzerine etkisi Schiffl H, et al. Nephrol Dial Transplant 2002;17: YENİ HD HASTASI 15 HASTA - ULTRASAF 15 HASTA - STANDART 24 AY İZLEM p<0.05

59 Hemodiyaliz hastalarında rezidüel renal fonksiyonun sağkalıma katkısı RR % 95 CI P Yaş < Erkek cinsiyet >0.05 Co-morbidite < Diyabet >0.05 Albümin >0.05 SGA <0.05 VKİ <0.05 Rezidüel Kt/V üre < Diyalitik Kt/V üre <0.01 Termorshuizen F, et al. JASN 2004;15: HD HASTASI – 36 AYLIK İZLEM NECOSAD - 2

60 Termorshuizen F, et al. JASN 2004;15:

61 Rezidüel renal fonksiyon  Üre ve kreatinin klirens  Sodyum ve su atılımı  Fosfor Orta-büyük toksinlerin atılımı  EPO yapımı  İnflamasyon  Malnütrisyon Kardiyak hipertrofi ve kalp yetmezliği Ateroskleroz Vasküler kalsifikasyonlar MORBİDİTE VE MORTALİTE  YAŞAM KALİTESİ 

62 Hemodiyaliz hastalarında rezidüel renal fonksiyonu koruyucu yaklaşımlar  Nefrotoksik ajanlardan kaçınma  Aminoglikozidler  NSAİ ilaçlar  Radyo-kontrast ajanlar  Aşırı ultrafiltrasyondan ve hipotansiyondan kaçınma  Hiperkalsemiden kaçınma  Biyo-uyumlu diyaliz membranlarının kullanımı  Bikarbonatlı diyaliz solüsyonlarının kullanımı  Şiddetli hipertansiyonun agreziv tedavisi  RAS blokajı yapan ajanların kullanımı  Ultrasaf diyalizat kullanımı İdrar volümü 100 ml/gün’ün üzerinde olan hemodiyaliz hastalarında rezidüel renal fonksiyonun korunmasına çaba gösterilmelidir

63 Yaşam kalitesi Hasta memnuniyeti Hastaneye yatış sıklığı Transplantasyon oranı Ölüm oranı HEMODİYALİZYETERLİLİĞİ Ca-P dengesi Anemi Beslenme durumu Kan basıncı Vasküler giriş Küçük molekül ağırlıklı solüt klirensi Kt/Vüre SÜREKLİ KALİTE İYİLEŞTİRME PROGRAMI Nefrolog Pratisyen Hemşire Diyetisyen İdari personel Diğer


"HEMODİYALİZ YETERLİLİĞİ Dr. Kenan ATEŞ Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı." indir ppt

Benzer bir sunumlar


Google Reklamları