Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

TÜRK İ YE’DE SA Ğ LIK H İ ZMETLER İ N İ N ÖRGÜTLENMES İ Prof. Dr. U ğ ur KOLTUKSUZ.

Benzer bir sunumlar


... konulu sunumlar: "TÜRK İ YE’DE SA Ğ LIK H İ ZMETLER İ N İ N ÖRGÜTLENMES İ Prof. Dr. U ğ ur KOLTUKSUZ."— Sunum transkripti:

1 TÜRK İ YE’DE SA Ğ LIK H İ ZMETLER İ N İ N ÖRGÜTLENMES İ Prof. Dr. U ğ ur KOLTUKSUZ

2 TÜRK İ YE’DE SA Ğ LIK H İ ZMETLER İ N İ N ÖRGÜTLENMES İ Tarihçe Osmanlı’da Cumhuriyet dönemi Sa ğ lık Bakanlı ğ ı Örgütlenmesi 663 sayılı kanun hükmünde kararname öncesi 663 sayılı kanun hükmünde kararname sonrası Üniversite Hastaneleri Özel Hastaneler

3 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Osmanlı devletinde kamusal hizmetler vakıflar aracılı ğ ıyla idare edilirdi. Kurumsal yapı hizmetlerinden biri olan sa ğ lık hizmetleri de vakıflar aracılı ğ ı ile yürütülmüştür. Selçuklu döneminden kalan hastaneler varlıklarını sürdürürlerken Osmanlı başkent ve payitaht şehirlerinde bunlara yenileri eklenmiştir. Birçok Anadolu şehrinde hastaneler (Darüş-şifa, Darüs-sıhha) mevcuttur ve sa ğ lık hizmeti vermektedir.

4 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Osmanlı’da merkezi sa ğ lık örgütlenmesi 1826’dan sonra başlamıştır, Modern tıp anlayışına ilk tıp mektebi (Mekteb-i Tıbbiye Nezareti) 1827’de açılmış 1839’da faaliyete başlamasıyla geçilmiştir, 1826 öncesinde Selçuklu zamanına ait darüşşifalarda sa ğ lık hizmet verilmekte, Selçuklardan miras kalan kurumlara göre halka sa ğ lık hizmeti sunulmaktaydı.

5 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Merkezde hekimbaşılar, taşrada ise Darüşşifa denilen hastaneler dikkat çekmektedir, Seretıbba-i Sultani denilen ve halkın hekimbaşı olarak adlandırdı ğ ı hekim, sarayın ve tüm ülkenin sa ğ lık işlerinden de sorumlu olup bugünkü sa ğ lık bakanı ile eşde ğ erdi, Osmanlılar, Selçuklulardan devraldıkları darüşşifaları vakfiyeleri ile birlikte kabul ederek işletmişler, kendileri taht şehirleri (Edirne-Bursa- İ stanbul) dışında pek az hastane kurmuşlardır. Kurulan Başlıca Hastaneler; Amasya Darüşşifası (1308) Manisa Bimarhanesi (1539) Mekke Darüşşifası (1556)Sultanahmed Darüşşifası (1617) Bursa Darüşşifası (1399)Edirne Darüşşifası (1485) Edirne Cüzzamhanesi (1451)

6 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Ülkenin her tarafında bulunan darüşşifa, bimarhane, darüssıhha gibi isimlerle anılan hastanelerin giderleri ve personel ücretleri vakıflarca karşılanmıştır, Hastaneler yalnız yatan hastalara mahsus de ğ ildi, ayaktan tedavi de yapılırdı. Her hastanın tedavisi yapılır, fakir oldu ğ unu beyan edenlere bedava ilaç verilirdi, Osmanlıların tam teşkilatlı ilk hastanesi 1399 yılında Bursa’da Yıldırım Beyazıd tarafından kurulmuştur.

7 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri 1826 öncesi dönemde Osmanlılar kendilerinden önce yaşamış islami kültüre ba ğ lı kalmış ve kalan mirasla halkın sa ğ lık hizmetini karşılamıştır, Saray dışında devletin her yerindeki sa ğ lık işlerini de hekimbaşı yürütürdü, Osmanlı Devleti sınırları içindeki bütün sa ğ lık müesseseleri hekimbaşıya ba ğ lı oldu ğ undan, hastahanelerde, darüşşifâlarda ve bimarhânelerde görevli tabiblerin, cerrahların, kehhallerin ve eczacıların tayini, ordu tabiblerinin belirlenmesi hekimbaşı tarafından yapılırdı, Ayrıca tabiblerin ve cerrahların, özellikle İ stanbul'da, özel muayenehane açmaları hekimbaşının iznine ba ğ lıydı.

8 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Hekimbaşı saray içindeki ve dışındaki tıp e ğ itim ve ö ğ retimi ile de do ğ rudan ilgiliydi, Hekimbaşı ayrıca İ stanbul'daki müslim ve gayr-i müslim tabib, cerrah, kehhal ve attarları, cerrahbaşı ve kehhalbaşı ile birlikte teftiş ve imtihan eder, icazeti olmayan, ehliyetsiz ve yetersiz olanların dükkanlarını kapattırır ve meslekten men ederdi, Ehil olanlara da hekimbaşının mührünü taşıyan bir çalışma izin belgesi verirdi.

9 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri 1837'de Bab-ı Seraskeri Harbiye Nezareti'nde Sıhhiye Dairesinin kurulmasıyla hekimbaşının yetkileri kısıtlandı. 1850'de Tıbbiye Nezaretinin ihdası ve hekimbaşının sa ğ lık teşkilatı üzerindeki yetkilerinin kaldırılması üzerine hekimbaşılık, 1923'de saltanatın kaldırılmasına kadar, saray doktorlu ğ una inhisar kılındı. Günümüze kadar elde edilen bilgilere göre 44 hekim hekimbaşılık görevini yürütmüş, bunların bazıları iki veya üç kere hekimbaşı olmuştur.

10 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Osmanlı sa ğ lık teşkilatlanmasının modern tıp anlayışına yönelmesi 1827'de açılan ve 1839'da tam anlamıyla modern niteli ğ e bürünen Askeri Tıp Okulu ile birlikte olur. Yine l866'de açılan Sivil Tıp Okulu’nun da aynı şekilde tıbbın modernleşmesinde çok önemli katkıları olmuştur.

11 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri 1861 yılında “Tababeti Belediye İ crasına Dair Nizamname” ile yıllarca mesleki ehliyet ve nitelikleri belirsiz olarak çalışanlar, belli bir denetim altına alınmış ve en azından elindeki imkanları devletin bilmesi anlamında ve teşkilatlanma yönünde ilk adım atılmıştır, “Tababeti Belediye İ crasına Dair Nizamname” Mektebi Tıbbiye-i Şahane'den (Askeri Tıp Okulu) veya ecnebi mektep tıbbiyesinden ellerinde diploması olmayan kimseler fen tababeti veya başka fen dalında mesle ğ ini icra edemeyecektir.

12 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Devlet, kasaba ve şehirler olarak tüm taşraya hitap edecek şekilde hekim görevlendirerek sa ğ lık alanında bir hizmet ata ğ ını gerçekleştirmek için sivil Tıp Okulu açılır, 1866'da açılıp, 1867’de Türkçe olarak e ğ itime başlanmasından sonra Mektebi Tıbbiye-i Mülkiye ilk mezunlarını 1874'de verir.

13 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Mektebi Tıbbiye-i Mülkiye daha ilk mezunlarını vermeden önce, 1871'de, bir nizamname aracılı ğ ıyla taşraya hekim tayin işini ve bu hekimlerin görevlendirilme biçimini belirler, "Memleket Tabibi" adı altında görevlendirilecek olan bu hekimler aracılı ğ ıyla ülkemizde sa ğ lık teşkilatlanmasının ilk adımı atılır.

14 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Adı “ İ dare-i Umumiye-i Tıbbiye Nizamnamesi” olan bu yönetmeli ğ e göre devlet "Memleket Tabibi" adı altında il ve ilçelerde hekim görevlendirecektir, Memleket tabiplerinden beklenen yalnızca tedavi edici hizmet de ğ il, aynı zamanda bir halk sa ğ lı ğ ı ya da koruyucu sa ğ lık hizmet anlayışıdır, Hatta denebilir ki hekim tayininde asıl amaç koruyucu hekimliktir, tedavi edici hekimlik devlet için ikincil bir hizmettir.

15 Osmanlı’da sa ğ lık hizmetleri Yaklaşık 40 yıl sonra Devletin sa ğ lık alanında ülke çapında örgütlenmesi ve taşra-kırsal kesime hizmet götürmesi maksadıyla “Vilayeti İ dare-i Sıhhiye Nizamnamesi” adını taşıyan yeni bir nizamname yürürlü ğ e girer, 1913 yılındaki bu nizamname memleket tabipli ğ ini ya da genel ifade ile sa ğ lık teşkilatlanmasını daha iyi organize etmeyi hedefler, Bu nizamname ile "Memleket Tabipli ğ i" unvanı yerine "Hükümet Tabipli ğ i" adı kullanılmaktadır, İ l merkezinde "Sa ğ lık Müdürlü ğ ü" ilçe ve kasabalardaki sa ğ lık sorunları için "Sıhhiye Meclisleri" kurulmuştur.

16 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri Sa ğ lık Bakanlı ğ ı 3 Mayıs 1920 tarihinde, 3 sayılı “Sıhhat ve İ çtimai Muavenet Vekaleti Yasası” ile kurulmuştur, 3 Mayıs 1920’ de yapılan ilk Bakanlar Kurulu toplantısına Dr. Adnan ADIVAR ilk Sa ğ lık Bakanı olarak katılmıştır.

17 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri Kuruluş Yılları ve Dr. Refik SAYDAM Dönemi 10 Mart 1921’ de bakanlıktan ayrılan Dr. Adnan ADIVAR’ın yerine Dr. Refik SAYDAM bakan olmuştur, Refik SAYDAM döneminde koruyucu ve tedavi edici hekimlik hizmetlerinin birbirinden ayrı ele alınması ilkesi benimsenmiştir, Bu dönemde Sa ğ lık ve Sosyal Yardım Bakanlı ğ ı’nın esas görevinin koruyucu hekimlik oldu ğ u kabul edilmiş ve örgütlenme buna göre yapılmış, genel bütçe olanakları bu yöne aktarılmıştır.

18 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri Yerel yönetimler hastane açmaya özendirilmiş, bu idarelere örnek olmak üzere Ankara, İ stanbul, Adana, Sivas, Erzurum ve Diyarbakır gibi büyük illerde Bakanlı ğ a ba ğ lı Numune Hastaneleri açılmıştır, Her ilçede hükümet tabipli ğ i kurulmuş, o gün için sa ğ lık sorunu olan sıtma, verem, trahom, cüzzam gibi bulaşıcı hastalıklarla mücadele için dikey programlar başlatılmıştır.

19 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri 1924 yılında İ stanbul ve Sivas’ ta sa ğ lık memurları okulları ile 1925’ te İ stanbul’ da Kızılay Hemşirelik Okulu açılmış, tüm sa ğ lık personelinin atama ve terfileri Sa ğ lık Bakanlı ğ ı’nın yetkisine verilerek, sa ğ lık personelinin yönetimi tek elde ve merkezde toplanmıştır, 1928 yılında 1912 sayılı “Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İ crasına Dair Yasa” çıkartılarak sa ğ lık personelinin yetki ve sorumlulukları belirlenmiştir.

20 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri 1930 yılında çıkarılan 1593 sayılı “Umumi Hıfzıssıhha Yasası” ile sa ğ lık hizmetlerinin politikasının esasları belirlenmiştir, 1936 yılında ise 3017 sayılı “Sa ğ lık ve Sosyal Yardım Bakanlı ğ ı Teşkilat ve Memurin Yasası” çıkarılmış sa ğ lık örgütünün temel çatısı kurulmuştur.

21 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri 1938 Sonrası ve Dr. Behçet UZ Dönemi 1938 sonrası dönemde Türkiye, savaşın getirdi ğ i sıkıntıları yaşamıştır. Bu dönemde sıtma, tifüs ve çiçek salgınları olmuştur, 1945 yılında “Ola ğ anüstü Sıtma Savaş Yasası” çıkarılması zorunlu görülmüştür. Aynı yıl önemli bir gelişme de Sosyal Sigortalar Kurumu’nun kurulmasıdır, Bu kuruma sigortalı işçiler için sa ğ lık örgütü kurma, işletme ve sa ğ lık personeli atama yetkisi verilmiştir.

22 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri yılları arasında bakanlık yapan Dr. Behçet UZ tarafından hazırlanan 1. On Yıllık Milli Sa ğ lık Planı, 1946 yılında toplanan 9. Milli Tıp Kongresi’ne sunulmuştur. Bu plana göre ülke 7 sa ğ lık bölgesine ayrılacak ve her bölgenin örgütlenmesi kendine yeterli hale getirilecekti, Bu bölgelerde, her 40 köy için 10 yataklı bir sa ğ lık merkezi kurulacak ve merkezlerde iki hekim, bir ebe, bir sa ğ lık memuru, bir ziyaretçi hemşire bulunacaktı, Her 10 köy için bir ebe ve bir sa ğ lık memuru öngörülmüştü. Bu merkezler koruyucu ve tedavi edici sa ğ lık hizmetlerini birlikte yürüteceklerdi.

23 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri Dönemi 1954 yılında, 6134 sayılı yasa ile il özel İ darelerine, belediyelere ve vakıflara ba ğ lı hastaneler Sa ğ lık Bakanlı ğ ı’na ba ğ lanarak hastane hizmetleri tek elde toplanmış (SSK ve Üniversite hastaneleri hariç), tamamen merkezi hükümetin görev ve sorumlulu ğ u haline getirilmiştir. Bu dönemde özel sektörün geliştirilmesi düşüncesi a ğ ırlık kazanmış ve bu sektör sa ğ lık yatırımları için özendirilmiştir. Uluslararası kuruluşlarla, özellikle Dünya Sa ğ lık Örgütü ve UNICEF ile işbirli ğ ine önem verilmiş, bu kuruluşlardan ana- çocuk sa ğ lı ğ ı ve tüberkülozla savaş gibi koruyucu sa ğ lık hizmetlerine destek sa ğ lanmıştır.

24 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri 1961’ den Sonra Olan Gelişmeler Bu dönemde tedavi edici hizmetler, koruyucu hizmetleri tamamlayan bir ö ğ e olarak görülmüş; hastanecilik hizmetleri ikinci plana itilerek evde ve ayakta tedaviyi sa ğ layan, küçük topluluklara kadar yayılan bir sa ğ lık örgütünün kurulması öngörülmüştür, 1961 yılında Sa ğ lık Bakanlı ğ ı müsteşarı Dr. Nusret F İ ŞEK’in önderli ğ inde hazırlanan 224 sayılı “Sa ğ lık Hizmetlerinin Sosyalleştirilmesi Hakkındaki Yasa” kabul edilmiştir.

25 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri Uygulanmasına 1963 yılında Muş’ ta başlanan sosyalleştirilmiş sa ğ lık hizmetlerinin, 1977 yılında tüm illere yaygınlaştırılması amaçlanmıştı, Bu yasa ancak 1 Ocak 1984 tarihinden itibaren Türkiye genelinde uygulanmaya başlanmıştır, Yasanın kabul etti ğ i başlıca ilkeler: Eşit hizmetSürekli hizmetEntegre hizmet Kademeli hizmetÖncelikli hizmetKatılımlı hizmet Ekip hizmetiDenetlenen hizmetUygun hizmet Nüfusa göre hizmet

26 Cumhuriyet Döneminde Sa ğ lık Hizmetleri Yasaya göre sa ğ lık hizmetleri il içinde bir bütündür ve sa ğ lık hizmetlerinin ildeki amiri validir, Sa ğ lık müdürü, vali adına hizmeti yürütür. İ l içindeki bütün sa ğ lık kuruluşları, sa ğ lık müdürlü ğ üne ba ğ lıdır. İ l içinde örgütlenme iki basamaklı bir model olarak kurulmuştur, Birinci basamak evde ve ayakta bakım hizmetleri ile koruyucu hizmetlerin sunuldu ğ u aile sa ğ lı ğ ı merkezleridir, İ kinci basamak ise aile sa ğ lı ğ ı merkezlerinden sevk edilen hastaların bakılaca ğ ı hastanelerdir.

27 2 Kasım 2011 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı: (Mükerrer) BAKANLI Ğ I VE BA Ğ LI KURULUŞLARININ TEŞK İ LAT VE GÖREVLER İ HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME Karar Sayısı: KHK/663 Sa ğ lık Bakanlı ğ ı ile ba ğ lı kuruluşlarının yeniden yapılandırılması; 6/4/2011 tarihli ve 6223 sayılı Kanunun verdi ğ i yetkiye dayanılarak, Bakanlar Kurulu’nca tarihinde kararlaştırılmıştır

28 Sa ğ lık sisteminin unsurları Politika ve Strateji TBMM Sa ğ lık Bakanlı ğ ı DPT Finansman Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sigortalar Di ğ er Finansman Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sigortalar Di ğ er Hizmet Sunum Organizasyonu Kamu kesimi Özel sektör Vakıf, dernek Hizmet Sunum Organizasyonu Kamu kesimi Özel sektör Vakıf, dernek Tedarikçiler İ laç üreticileri Tıbbi malzeme Eczaneler Tedarikçiler İ laç üreticileri Tıbbi malzeme Eczaneler Hizmetler Birinci Basamak İ kinci Basamak Üçüncü basamak Hizmetler Birinci Basamak İ kinci Basamak Üçüncü basamak

29 Yönetim (Politika ve Strateji Geliştirme) Ülkenin genel sa ğ lık politika ve stratejilerini geliştiren organ ve kuruluşlardır Yönetim ö ğ esi temel olarak, sa ğ lık sisteminin planlanması sa ğ lıkla ilgili yasal düzenlemelerin yapılmasından sorumludur.

30 Finansman (Ekonomik destek): Sa ğ lık hizmeti sunumunun finansmanı ile ilgili olan kuruluşları kapsamaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu Özel sa ğ lık sigorta kuruluşları

31 Hizmet sunum organizasyonu (Programlar)  Hizmet üretim ve sunumuyla ilgili tüm kurum ve kuruluşları içermektedir. Kamu Özel Vakıf-dernek

32 Tedarikçiler (Kaynak Sa ğ layan Kurumlar) Sa ğ lık hizmetlerinin üretim ve sunumu için gerekli kaynakları sa ğ layan kuruluşlardır. Tıbbi malzeme, ilaç. (Tıbbi cihaz üreten veya ithal eden ve satan)

33 Hizmet sunumu Birey ve toplumun sa ğ lık düzeyini korumak ve yükseltmek için sunulan tüm sa ğ lık hizmetleridir Koruyucu sa ğ lık hizmetleri, Birinci, ikinci ve üçüncü basamak tedavi hizmetleri, Rehabilitasyon hizmetleri, Sa ğ lı ğ ın geliştirilmesi hizmetleridir.

34 Türkiye’de mevcut örgütlenme

35 Sa ğ lık Bakanlı ğ ı’nın görevleri Türkiye’de sa ğ lık hizmetlerinin  planlanması  organizasyonu  yönlendirilmesi  denetlenmesi Sa ğ lık hizmetinin üretimi ve sunumu aşamasında kamu ve özel sektöre ait kurumların  faaliyetlerinin denetlenmesi  kurumlar arası eşgüdümün sa ğ lanması

36 SB Merkez örgütlenmesi 663 öncesi X

37 SB Taşra Örgütlenmesi İ l düzeyinde sa ğ lık hizmetlerinden birinci derecede sorumlu yöneticiler: ValiSa ğ lık Müdürü Bakanlı ğ ın taşra teşkilâtı illerde kurulan il sa ğ lık müdürlükleri ilçelerde kurulan ilçe sa ğ lık müdürlükleri (ihtiyaca göre) İ l sa ğ lık müdürleri Bakanlı ğ ın ildeki temsilcisi ve valinin sa ğ lık müşaviridir

38 SB Taşra Örgütlenmesi

39 İ lçe Teşkilatının Yapısı İ lçe düzeyinde sa ğ lık hizmetlerinden birinci derecede sorumlu yöneticiler: Kaymakam: İ lçede sa ğ lık hizmetlerin yürütülmesinden, eşgüdümünden ve geliştirilmesinden birinci derecede sorumlu kişidir Sa ğ lık Grup Başkanı: Sa ğ lık grup başkanı, ilçenin en üst düzeyde sa ğ lık yöneticisidir. En az beş yıl hizmeti olan (tercihen halk sa ğ lı ğ ı uzmanı) ve ikinci bir görevi bulunmayan tabipler arasından atanır.

40 Sa ğ lık Kurumları Yönetimi40 SB Merkez örgütlenmesi 663 Sonrası X

41 Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu MADDE 29- (1)  Bakanlı ğ a ba ğ lı bir kurum  Bakanlık politika ve hedeflerine uygun olarak  İ kinci ve üçüncü basamak sa ğ lık hizmetlerini vermek üzere hastanelerin, a ğ ız ve diş sa ğ lı ğ ı merkezlerinin ve benzeri sa ğ lık kuruluşlarının açılması, işletilmesi, faaliyetlerinin izlenmesi, de ğ erlendirilmesi ve denetlenmesi  Bu hastanelerde her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sa ğ lık hizmetlerinin verilmesini sa ğ lamakla görevli

42 Kamu Hastaneleri Birliklerinin kuruluşu MADDE 30- (1) Kurum tarafından, kaynakların etkili ve verimli kullanılması amacıyla Kuruma ba ğ lı ikinci ve üçüncü basamak sa ğ lık kurumları, il düzeyinde Kamu Hastaneleri Birlikleri kurularak işletilir. Hizmetin büyüklü ğ ü göz önünde bulundurulmak suretiyle aynı ilde birden fazla birlik kurulabilir ve bir ilde Birlik kapsamı dışında sa ğ lık kurumu bırakılamaz. Birden fazla Birlik kurulan illerdeki ve belli bölgelerdeki birliklerden biri koordinatör olarak görevlendirilebilir. (2) Birlik teşkilatı, genel sekreterlik ve hastane yöneticiliklerinden oluşur. (3) Genel sekreterlik birli ğ in en üst karar ve yürütme organıdır. Genel sekreterlik bünyesinde tıbbî hizmetler, idarî hizmetler ve malî hizmetler başkanlıkları kurulur. (4) Birli ğ e ba ğ lı hastaneler hastane yöneticisi tarafından yönetilir. Hastane yöneticisine ba ğ lı olarak başhekimlik, idarî ve malî işler ile sa ğ lık bakım hizmetleri müdürlükleri kurulur. Kurum tarafından, birliklerin ve hastanelerin büyüklükleri dikkate alınarak belirlenen hallerde, birlik ve hastanelerdeki yönetim görevleri tek kişiye verilebilir, hastanedeki müdürlüklerin sayısı dörde kadar artırılabilir ve bu durumda görev da ğ ılımları yeniden belirlenir. (5) Kurumca tespit edilen norm ve standardı aşmamak kaydıyla genel sekreter tarafından belirlenen sayıda başhekim yardımcılıkları ve müdür yardımcılıkları oluşturulur.

43 Üniversite Hastaneleri Üniversite Hastaneleri Rektörlü ğ e ba ğ lı olarak 2547 sayılı Yasa’nın 7/d maddesine göre kurulur Üniversite Uygulama ve Araştırma Hastanesi’nin/Merkezi’nin yönetimi ile ilgili organların tespiti, çalışmaların düzenlenmesi ve hizmetlerin yürütülmesinde Üniversite Hastanesi’ne ilişkin işletme yönetmeli ğ i uygulanır.

44 Üniversite Hastaneleri Hastane Yönetim Kurulu: Rektör Başkanlı ğ ında aşa ğ ıda belirtilen üyelerden oluşur: Rektör, Tıp Fakültesi Dekanı, Merkez Müdürü (Başhekim), Döner Sermaye İ şletme Müdürü veya Döner Sermayeden sorumlu merkez müdürü yardımcısı, Dahili Tıp Bilimleri Bölüm Başkanı, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölüm Başkanı, Temel Tıp Bilimleri Bölüm Başkanı, Cerrahi Tıp Bilimleri ö ğ retim üyelerinin kendi aralarından seçece ğ i bir ö ğ retim üyesi, Dahili Tıp Bilimleri ö ğ retim üyelerinin kendi aralarından seçece ğ i bir ö ğ retim üyesi, Temel Tıp Bilimleri ö ğ retim üyelerinin kendi aralarından seçece ğ i bir ö ğ retim üyesi.

45 Üniversite Hastaneleri Araştırma Merkezi Müdürü (başhekim) tarafından yönetilir, Merkez Müdürü (başhekim), Merkezin çalışma alanı ile ilgili Tıp Fakültesinde tam gün çalışan profesör ve doçentler arasından Rektör tarafından üç yıl süre ile görevlendirilir. Süresi biten Merkez Müdürü yeniden görevlendirilebilir, Merkez Müdürü, çalışmalarında kendisine yardımcı olmak üzere Üniversitede tam gün çalışan ö ğ retim üyeleri arasından en çok altı kişiyi müdür yardımcısı (başhekim yardımcısı) olarak görevlendirilmek üzere Rektörün onayına sunar.

46 Üniversite Hastaneleri Merkezde ve Merkeze ba ğ lı olarak çalışan sa ğ lık hizmetleri ile ilgili ünitelerde bulunan servis, poliklinik veya laboratuvar birimleri ile Merkezin idari işlerinde görevli di ğ er idari birimler, yürüttükleri hizmetler açısından Merkez Müdürüne karşı sorumludur.

47 Üniversite Hastaneleri Anabilim dallarına ait servis ve polikliniklerin çalışma düzeni ve işleyişinden anabilim dalı başkanları sorumludur. Anabilim dalı başkanları bu işleyişten aynı zamanda Merkez Müdürüne karşı sorumludur. Merkez laboratuvarları koordinatörü ve laboratuvar sorumluları ile anabilim dallarına ba ğ lı üniteler dışındaki ünitelerin sorumluları, Merkez Müdürünün önerisiyle Rektör tarafından iki yıllı ğ ına görevlendirilir. Merkez laboratuvarları koordinatörü, laboratuvar sorumluları ve ünite sorumluları, Merkez Müdürüne karşı sorumludur.

48 Özel Hastaneler Genel hastaneler Özel dal hastaneleridir Faaliyet alanlarına Hizmet birimlerine Yatak kapasitelerine Teknolojik donanımlarına Hizmet verilen uzmanlık dallarının nitelik ve sayısı

49 Özel Hastaneler Genel Hastaneler: Aşa ğ ıdaki şartları taşımak kaydıyla yirmi dört saat süreyle düzenli ve sürekli olarak ayakta ve yatarak muayene, teşhis ve tedavi hizmeti sunulan özel hastanelerdir. Bu Yönetmelik ile asgari olarak öngörülen bina, hizmet ve personel standartlarını haiz olmak, En az üç cerrahi uzmanlık dalı olmak üzere altı klinik uzmanlık dalında kadrolu uzman tabip çalıştırmak, Yo ğ un bakım ve gözlem yatakları hariç en az yirmi beş hasta yata ğ ı olmak, Hasta kabul ve tedavi etti ğ i uzmanlık dallarının gerektirdi ğ i klinikler, yo ğ un bakım üniteleri ile radyoloji, biyokimya veya mikrobiyoloji laboratuvarlarını bünyesinde bulundurmak, Acil ünitesi bulundurmak.

50 Özel Hastaneler Dal Hastaneleri: Belirli bir yaş ve cins grubu hastalar ile belirli bir hastalı ğ a tutulanlara veya bir organ ve organ grubu hastalarına yönelik hizmet veren özel hastanelerdir. Dal hastanelerinin, yirmi dört saat süreyle sürekli ve düzenli olarak ayakta ve yatarak muayene, teşhis ve tedavi hizmeti vermeleri ve aşa ğ ıdaki şartları taşımaları zorunludur: Hastanenin ana faaliyeti ile ilgili uzmanlık dalında kadrolu en az dört uzman tabip çalıştırmak, Hastanenin ana faaliyeti ile ilgili varsa di ğ er uzmanlık dallarında kadrolu en az bir uzman tabip çalıştırmak, Yo ğ un bakım var ise bunlar ve gözlem yatakları haricinde, en az yirmi beş hasta yata ğ ı olmak, Hasta kabul ve tedavi etti ğ i uzmanlık dallarının gerektirdi ğ i klinikleri, üniteleri ve laboratuvarı bünyesinde bulundurmak, Acil ünitesi bulundurmak, Bu Yönetmelikle standartları belirlenmeyen dal hastanelerinin acil üniteleri ile olması gerekiyor ise yo ğ un bakım üniteleri, radyoloji ve laboratuvar hizmetlerinin taşıması gereken asgari standartlar Bakanlıkça tebli ğ ile düzenlenir.

51 TEŞEKKÜRLER


"TÜRK İ YE’DE SA Ğ LIK H İ ZMETLER İ N İ N ÖRGÜTLENMES İ Prof. Dr. U ğ ur KOLTUKSUZ." indir ppt

Benzer bir sunumlar


Google Reklamları