Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Tularemi, enfektivitesi çok yüksek bir bakteri olan Francisella tularensis’ in oluşturduğu Kuzey yarım küreye özgü bir zoonoz Hastalık Avrupa ile Asya.

Benzer bir sunumlar


... konulu sunumlar: "Tularemi, enfektivitesi çok yüksek bir bakteri olan Francisella tularensis’ in oluşturduğu Kuzey yarım küreye özgü bir zoonoz Hastalık Avrupa ile Asya."— Sunum transkripti:

1

2 Tularemi, enfektivitesi çok yüksek bir bakteri olan Francisella tularensis’ in oluşturduğu Kuzey yarım küreye özgü bir zoonoz Hastalık Avrupa ile Asya ve Amerika’nın kuzey kesimlerinde endemiktir. Türkiye de endemik bölgeler arasında yer almaktadır

3 Aerob, katalaz (+) Gram (-) kokobasil İntraselüler patojen Düşük sıcaklıklardaki su, nemli toprak, çayır ve çürümüş, hayvan leşlerinde patojenitesini haftalarca sürdürebilmektedir Bakterinin doğal rezervuarları çoğunlukla yabani tavşan, sincap, su ve tarla faresi, kunduz, geyik ve rakun gibi kemirici vahşi hayvanlardır F. tularensis hayvanlarda genellikle ölümcül hastalık oluşturmasına rağmen, bazı kemiricilerde belirgin bir hastalık tablosu oluşturmadan aylarca varlığını sürdürebilir İnsan ve evcil hayvanlar ise F. tularensis’in rastlantısal konağıdırlar

4

5 Ateş, kütanöz ülser ve lenfadenopati ile karakterize olan ülseroglandüler/glandüler form Kuzey Amerika, İskandinav ülkeleri ve Kuzey Avrasya’da en sık bildirilen klinik form iken, ülkemizde nadiren bildirilmektedir. Ateş, kütanöz ülser ve lenfadenopati ile karakterize olan ülseroglandüler/glandüler form Kuzey Amerika, İskandinav ülkeleri ve Kuzey Avrasya’da en sık bildirilen klinik form iken, ülkemizde nadiren bildirilmektedir. Hastalığın ülkemizde en sık görülen tipidir Kontamine su veya gıdanın alınmasıyla oluşur Sistemik semptomların yanında boğaz ağrısı, büyümüş tonsiller ve eksüdatif tonsillofarenjit ve servikal LAP ile karakterizedir Hastalığın ülkemizde en sık görülen tipidir Kontamine su veya gıdanın alınmasıyla oluşur Sistemik semptomların yanında boğaz ağrısı, büyümüş tonsiller ve eksüdatif tonsillofarenjit ve servikal LAP ile karakterizedir

6 Son yıllarda iklim değişikliklerine paralel olarak rezervuar ve vektör popülasyonu ve dağılımındaki değişiklikler, savaş ve göçler nedeniyle uygun olmayan yaşam koşullarına bağlı olarak dünyada tularemi epidemiyolojisi belirgin bir şekilde değişmiş, vaka sayılarında önemli artışlar izlenmiştir

7

8 Klinik şüphe**** Laboratuvar Bakterinin kültürde üretilmesi (teknik olarak zor) Polimeraz zincir reaksiyonu Serolojik testler (en sık kullanılan)

9

10 Tularemi tüm yaş gruplarında görülmesine rağmen, çocuk yaş gruplarında tanı konulamamasına bağlı olarak daha az oranda bildirilmektedir Ülkemizde, son yıllarda bildirilen çocuk olgu sayısında belirgin bir artış gözlenmekte olup bildirilen tularemi olgularının yaklaşık %10’unu çocuk vakalar oluşturmaktadır

11 %21

12 Çocuklarda tanı zorluğu ve bildirim azlığına bağlı olarak tulareminin tanısı, klinik özellikleri, tedavi ve prognozuyla ile ilgili olarak daha çok erişkin verileri kullanılmaktadır

13 Tularemi tanısı konan çocuk hastaların; Tanı, tedavi ve prognostik özellikleri ile birlikte Tedavi başarısızlığı ve uzamış iyileşme süresi ile ilgili risk faktörlerini araştırmak Çocuklara ait az sayıda veri olması nedeniyle, bu çalışmayla literatüre katkı sağlamak amaçlanmıştır

14 Eylül 2009-Eylül 2011 Çok merkezli, retrospektif çalışma Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Bilim Dalı, Ankara Sağlık Bakanlığı Ankara Dışkapı Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Ankara Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Bilim Dalı, İzmir

15 Tularemi tanısı; Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı, Viroloji Referans ve Araştırma Laboratuvarı Klinik bulgularla birlikte, pozitif serolojik ve moleküler testlere (Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı, Viroloji Referans ve Araştırma Laboratuvarı) dayanılarak konuldu

16 Tularemi açısından şüpheli vaka tanımı; Tularemi açısından şüpheli vaka tanımı; -Ateş, membranöz farengit / tonsillit, konjuktivit ve/veya servikal LAP bulgularına ek olarak -Tularemi açısından epidemik bölgede yaşayan ya da seyahat öyküsü olan ve ß-laktam antibiyotik / makrolid antibiyotiklere yanıtsızlık öyküsü olan kişilerde Laboratuvar tanısı (aşağıdakilerden en az birinin olması); ↑ -Başlangıç MAT titresi ≥ 1/160, 7-14 gün sonra bakılan antikor titresinde x4 ↑ -ELİSA ve/veya Western blotting yöntemi ile antikorların gösterilmesi - Lenf nodu aspirasyon materyalinde PCR tekniği ile etkenin gösterilmesi

17 Tedaviye iyi yanıt: Lenf nodu süpürasyonu, cerrahi girişim gereksinimi ve relaps olmadan, antibiyotiklerle tamamen iyileşme olarak tanımlandı Tedavi başarısızlığı: Şu bulgulardan birinin varlığı olarak tanımlandı: -Tutulan lenf nodunun, tedavi sırasında ve sonrasında süpürasyonu, drene olması - LAP boyutlarında büyüme ve devam eden ya da tekrarlayan ateş

18 Yatarak ve ayaktan izlenen toplam 110 hastadan, dosya bilgilerine tam olarak ulaşılabilen 77 hasta çalışmaya dahil edildi Başvuru yaşları (mean±SD): 10,1±3,8 yaş (3-18) Cinsiyet: n (%) Erkek :49 (63,6) Kız :28 (36,4) Olguların %48,1’i …..<10 yaş %11,7’si…...<5 yaş Olguların %48,1’i …..<10 yaş %11,7’si…...<5 yaş

19  Ankara ve çevre iller: %96  Ege Bölgesi: %3.8  Ankara ve çevre iller: %96  Ege Bölgesi: %3.8

20 Klinik bulguHasta sayısı (%) Servikal lenfadenopati Unilateral Bilateral 72 (93,5) 54 (70,1) 18 (23,4) Abdominal LAP 2 (2,6) Tonsillit44 (57,1) Ateş50 (64,9) Konjuktivit5 (6,5) Ülsere lezyon5 (6,5) İshal4 (5,2) Eritema nodosum2 (2,6)

21

22

23

24 Orofarengeal Orofarengeal 47 (%61,0) 47 (%61,0) Glandüler 26 (%33,8) Oküloglandüler 3 (%3,9) Ülseroglandüler 1 (%1.3)

25 En çok tercih edilen tedavi iv gentamisin (%58,4) Uygun vakalarda – Oral siprofloksasin (%20,8) – Oral doksisiklin (%19,5) – İntramusküler streptomycin (%1,3) Tedavi süresi: gün Kullanılan antibiyotik rejimleri arasında, relaps oranı açısından anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,306)

26 İzlem sürecinde servikal adenopatisi olan 37 (%48,1) hastada süpürasyon gibi komplikasyon, cerrahi gereksinim ve relaps olmadan tam iyileşme 9 (%11,7) hastada spesifik tedavi altında spontan süpürasyon 23 (%29,9) hastada relaps, 2. kür tedavi gereksinimi 32 hastaya drenaj ve tanısal amaçlı cerrahi girişim histiyositik infiltrasyon kazeifikasyon nekrozun kronik nekrotizan lenfadenit 15 hastanın eksizyonel materyalinin patolojik değerlendirmesinde histiyositik infiltrasyon ve kazeifikasyon nekrozun eşlik ettiği kronik nekrotizan lenfadenit saptandı

27 Tedavi yanıtı < 5 yaş (n=9) 5-10 yaş (n=28) > 10 yaş (n=40) ToplamP değeri İyi cevap 4 (10,8%)19 (51,4%)14 (37,8%)37 (49,4%) p=0,01 b Spontan süpürasyon 1 (11,1 %)2 (7,1%)6 (15.0%)9 (11,6%)p=0,595 Relaps 4 (44,4%)3 (10,7%)16 (40,0%)23 (29,8%) p=0,013 c Cerrahi gereksinim 3 (33,3%)8 (28,6%)21 (52,5%)32 (41,5%)p=0,121 Tedavi yanıtı, 5-10 yaş arası çocuklarda, >10 yaş çocuklara göre daha yüksek bulundu yaş arası çocuklarda relaps oranı daha düşük bulundu. Tedavi yanıtı, 5-10 yaş arası çocuklarda, >10 yaş çocuklara göre daha yüksek bulundu yaş arası çocuklarda relaps oranı daha düşük bulundu.

28 Tedavi yanıtı Başvuru zamanı ≤14 days N=41 >14 days N=36 TotalP değeri İyi cevap p=0,206 Relaps p=0,707 Spontan süpürasyon 279P=0,074 Cerrahi gereksinim p=0,345

29 orofarengeal formdur kontamine su Tulareminin endemik olduğu bölgelerden biri olan ülkemizde en sık görülen tularemi formu, orofarengeal formdur ve muhtemel bulaş yolu kontamine su tüketimidir Helvacı ve ark., Çelebi G ve ark., Çelebi S ve ark.) Ancak glandüler tularemi insidansı da, ülkemizden bildirilmiş diğer çalışmalarla ( Helvacı ve ark., Çelebi G ve ark., Çelebi S ve ark.) karşılaştırıldığında daha sık bulunmuştur Son yıllarda dünyada ve ülkemizde tularemi epidemiyolojisi belirgin bir şekilde değişmiş, vaka sayılarında belirgin artışlar izlenmiştir

30 Günümüze kadar bildirilen olguların çoğunun erişkin vakalar olmasına rağmen, tularemi tüm yaşlarda görülebilen bir hastalıktır ve 5-9 yaş ve 75 yaş üzerinde olmak üzere 2 piki mevcuttur Çelebi G ve ark., Çelebi S ve ark.) Ülkemizden bildirilmiş tularemi serilerinde <10 yaş vaka sayısı çok nadirdir (Çelebi G ve ark., Çelebi S ve ark.) Bizim çalışmamızda ise vakaların ~ %50’si < 10 yaş olgulardır ve çalışmamız, çocuklarda tularemi ile ilgili yapılmış en geniş seridir

31 Tularemi tedavisinde; ß-laktam antibiyotikler, sefalosporinler ve klindamisin etkisiz bulunmuştur Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa’da, pediatrik tularemili vakalarda esas tedavi seçeneği aminoglikozidlerdir Tetrasiklinlerle tedavi sonucu relapslar bildirilmesi nedeniyle, gün verilmeleri önerilmektedir Bizim çalışmamızda doksisiklin de dahil olmak üzere uygulanan antibiyotik rejimi ile relaps arasında ilişki bulunmamıştır

32 Yapılmış çalışmalarda antibiyotik tedavisine geç başlanmasının (14 gün sonra) tedavi başarısızlığına neden olabileceği bildirilmiştir (Celebi G ve ark., Meriç M ve ark., Penn ve ark.) Ancak çalışmamızda tedavi gecikmesinin; relaps ve tedaviye yanıtın az olması ile ilişkisi bulunmamıştır Çelebi ve ark. tarafından, 4-15 yaş arası, 10 çocuk hastada yapılmış bir çalışmada, hasta yaşının tedaviye yanıtla ilişkisi bulunmamıştır Bizim çalışmamızda ise, 5-10 yaş arası çocuklarda tedavi yanıtının daha iyi, relaps oranının ise daha düşük olduğu bulunmuştur

33 orofarengeal tularemi Erişkinlerde olduğu gibi çocuklarda da en sık görülen klinik form orofarengeal tularemi olarak bulunmuştur servikal adenopati (sıklıkla unilateral), ateş ve tonsillittir En sık görülen klinik bulgular servikal adenopati (sıklıkla unilateral), ateş ve tonsillittir

34 Tedavide kullanılan antibiyotik rejiminin relaps üzerine etkisi olmadığı bulunmuştur YAŞ’ 5-10 yaş arası çocuklarda tedavi yanıtının daha iyi, relaps oranının ise daha düşük olduğu bulunmuştur Tedavi yanıtını belirleyen risk faktörlerinden sadece YAŞ’ın önemli bir faktör olduğu, 5-10 yaş arası çocuklarda tedavi yanıtının daha iyi, relaps oranının ise daha düşük olduğu bulunmuştur Tularemi tipi ve tedaviye başlangıç zamanının ( ≤ 14 gün vs > 14 gün) ise tedavi yanıtını etkilemediği görülmüştür

35 Tularemi seyrinde şikayetlerin düzelme süresinin aylar alabileceği, relapsların da oldukça sık görüldüğü gözlemlenmiştir Son zamanlarda vakalarda gözlenen artış göz önüne alındığında; özellikle endemik bölgede yaşayan, kaynak suyu kullanan ve ß- laktam antibiyotiklerle ampirik tedaviye cevap vermeyen tonsillofarenjit ve lenfadenopatili hastalarda tularemi olasılığı mutlaka akılda tutulmalıdır


"Tularemi, enfektivitesi çok yüksek bir bakteri olan Francisella tularensis’ in oluşturduğu Kuzey yarım küreye özgü bir zoonoz Hastalık Avrupa ile Asya." indir ppt

Benzer bir sunumlar


Google Reklamları