Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD AD, Perinatoloji BD Perinatoloji Uzmanları Derneği TMFT-P Derneği Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD.

Benzer bir sunumlar


... konulu sunumlar: "Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD AD, Perinatoloji BD Perinatoloji Uzmanları Derneği TMFT-P Derneği Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD."— Sunum transkripti:

1 Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD AD, Perinatoloji BD Perinatoloji Uzmanları Derneği TMFT-P Derneği Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD AD, Perinatoloji BD Perinatoloji Uzmanları Derneği TMFT-P Derneği

2 NT KalınlığıTotalPerinatal Sağkalım 3 mm (%97) 4 mm5550 (%91) ≥5 mm5127 (%53) Total (%92) Kromozom yapısı normal fetusların akıbeti

3 11-14 Haftada Artmış NT (n =4,767) Anormal Karyotip n % 64% > 6.5 mmNT %3%3%3% 50% 33% Normal Karyotip FÖ / Ter. / YDÖ / Anom % 54% > 6.5 mmNT %3%3%3% 35% 15%

4 11-14 Haftada Artmış NT-Sağlıklı Canlı Doğumlar “Nuchal Translucency” Kalınlığı (mm) n = 4,767 of 100, % % 71% % % >6.5 13%

5

6

7

8 11-14 Haftada Artmış NT Dermis yapısında değişiklik Anormal lenfatik sistem Nöro-muskuler anomaliler İntratorasik kompresyon Kardiak anomaliler/ yetmezlik

9  Central nervous system defects  Acrania/anencephaly  Agenesis of the corpus callosum  Cerebro-fronto-facial syndrome  Craniosynostosis  Dandy-Walker malformation  Diastematomyelia  Encephalocele  Fowler syndrome  Holoprosencephaly  Hydrolethalus syndrome  Iniencephaly  Joubert syndrome  Macrocephaly  Microcephaly  Spina bifida  Trigonocephaly C  Ventriculomegaly  Walker-Warburg syndrome  Facial defects  Agnathia/micrognathia  Facial cleft  Microphthalmia  Treacher-Collins syndrome  Nuchal defects  Cystic hygroma  Neck lipoma  Cardiac defects  Pulmonary defects  Cystic adenomatoid malformation  Diaphragmatic hernia  Fryn syndrome  Abdominal wall defects  Cloacal exstrophy  Exomphalos  Gastroschisis

10  Gastrointestinal defects  Crohn’s disease  Duodenal atresia  Esophageal atresia  Small bowel obstruction  Genitourinary defects  Ambiguous genitalia  Congenital adrenal hyperplasia  Androgen insensitivity syndrome  Congenital nephrotic syndrome  Hydronephrosis  Hypospadias  Infantile polycystic kidneys  Meckel-Gruber syndrome  Megacystis  Multicystic dysplastic kidneys  Renal agenesis  Skeletal defects  Achondrogenesis  Achondroplasia  Asphyxiating thoracic dystrophy  Blomstrand osteochondrodysplasia  Chondroectodermal dysplasia  Skeletal defects  Campomelic dwarfism  Cleidocranial dysplasia  Diastrophic dysplasia  Hypochondroplasia  Hypophosphatasia  Jarcho-Levin syndrome  Kyphoscoliosis  Limb reduction defect  Nance-Sweeney syndrome  Osteogenesis imperfecta  Roberts syndrome  Robinow syndrome  Short-rib polydactyly syndrome  Sirenomelia  Split-hand/foot malformation  Spondyloepiphyseal dysplasia congenita (SEDC)  Thanatophoric dysplasia  Thrombocytopenia-absent-radius (TAR) syndrome  Talipes equinovarus  Thanatophoric dwarfism  VACTER association

11  Fetal anemia  Blackfan Diamond anemia  Congenital erythropoietic porphyria  Dyserythropoietic anemia  Fanconi anemia  Parvovirus B19 infection  Thalassaemia-a*  Neuromuscular defects  Fetal akinesia deformation sequence  Myotonic dystrophy  Spinal muscular atrophy*  Metabolic defects  Beckwith-Wiedemann syndrome  GM1 gangliosidosis  Long-chain 3-hydroxyacyl-coenzyme A dehydrogenase deficiency*  Mucopolysaccharidosis type VII  Smith-Lemli-Opitz syndrome*  Vitamin D resistant rickets  Zellweger syndrome*  Others  Body stalk anomaly  Brachmann-de Lange syndrome  Cardiofaciocutaneous syndrome  Charge association  Coffin-Siris syndrome  Deficiency of the immune system  Di George syndrome  Congenital lymphedema  Erythropoietic porphyria (Gunther’s disease)  EEC syndrome  Multiple pterygium syndrome  Neonatal myoclonic encephalopathy  Noonan syndrome  Orofaciodigital syndrome Type IV (Mohr- Majewski)  Pallister Killian syndrome  Perlman syndrome  Ritscher-Schinzel syndrome  Stickler syndrome  Unspecified syndromes  Severe developmental delay

12 Konjenital Malformasyonlar Genetik Sendromlar haftada artmış NT Normal karyotip Kalp anomalileriKalp anomalileri İskelet displazileriİskelet displazileri Body-stalk anomalisiBody-stalk anomalisi Diyaphragma hernisiDiyaphragma hernisi OmfaloselOmfalosel Fetal akinezi deformasyon sekansıFetal akinezi deformasyon sekansı Noonan sendromuNoonan sendromu Smith-Lemli-Opitz sendromuSmith-Lemli-Opitz sendromu Spinal müsküler atrofiSpinal müsküler atrofi Konjenital adrenal hiperplaziKonjenital adrenal hiperplazi

13 KKA sıklığı NT nin kalınlaşmasıyla artar (Atzei et al, 2005). NT>99. persantil olan bir fetusta ne zaman eko yapılmalıdır?

14 NT ölçümünün KKA lerini taramada etkinliği tartışmalıdır. Cerrahi tedavi gerektiren KKA lerinin %56 sı (Hyett et al, 1997) Yedi araştırmanın metaanalizi %30 (Makrydimas, 2003) Düşük riskli populasyonlarda sensitivite %15 civarındadır (Westin et al, 2007; Müller et al, 2007) NT ölçümünün KKA lerini taramada etkinliği tartışmalıdır. Cerrahi tedavi gerektiren KKA lerinin %56 sı (Hyett et al, 1997) Yedi araştırmanın metaanalizi %30 (Makrydimas, 2003) Düşük riskli populasyonlarda sensitivite %15 civarındadır (Westin et al, 2007; Müller et al, 2007)

15

16  Artmış NT li 99 / kontrol grubu: 198  2 yaşındaki düşük ASQ skorları NT grubunda 1/80 ve kontrol grubunda 6/137 (fark anlamsız) (Mitloft ve ark, 2012)  Artmış NT li 108 fetusta %3.7 orta-ağır nörogelişimsel sorun (=genel populasyon) (Mula ve ark., 2012)  17 çalışmanın sistematik review: Nörogelişimsel sorun (=genel populasyon) (28/2458=%1.14) (Sotiriadis ve ark., 2012)  Elimizdeki bilgi sınırlıdır.  Standardize edilmiş değerlendirme yöntemlerinin kullanıldığı, uzun vadeli, prospektif, kontrol gruplu ve yüksek sayıda vaka içeren araştırmalar gerekmektedir. YENİ YAYINLAR -2012

17  haftalarda NT si kalın, kromozom analiz sonucu normal 426 fetus.  Maternal serolojik test sonuçları pozitif olan altı vakanın (3 CMV, 2 toksoplazma, 1 parvovirus B-19) hepsi canlı, sağlıklı doğumla sonuçlandı.  Artmış NT kalınlığı fetal enfeksiyon için “marker” değildir (Sebire NJ, 1997).

18 NT>99. persantil üzerindeki 100 fetus. Tüm vakalarda KVB yapıldı. Tüm vakalarda G bandlama ve 13, 18, 21, X, Y kromozomları için MLPA analizleri normal. Sendromlar ve subtelomerik bölgeler için HR- CGH ve MLPA analizi eklendi. HR-CGH ve MLPA sonuçları tüm vakalarda normal (n=100) Fetal kayıp (n=15) Terminasyon (malformasyonlar) (n=5) Terminasyon (maternal anksiyete) (n=5) Sp. Fetal kayıp(n=5) Canlı doğum (n=85) Akıbeti belirsiz (n=5) Normal gelişim (n=73) Anormallikler (n=7) (İzole kalp anomalisi (n=3) İzole koronal hipospadias (n=1) Sotos sendromu (n=1) MR li tanısı koyulamayan sendrom (n=2))

19  NT >3.5mm olan, kromozom analizi normal sonuçlanmış 48 fetusta “high resolution CGH”  Olguların %12.5 inde (6/48) mikrodelesyon / mikroduplikasyon saptandı.  Bunlardan 4 ü (%9.5) klinik olarak anlamlı ve patogenik.  Patogenik sonuçlar; ek ultrason anomalileri saptanan vakalarda 20% (2/10), ek ultrason bulgusu saptanmayan olgularda 5.3% (2/38)

20  Noonan sendromu, konjenital adrenal hiperplazi, spinal müsküler atrofi (SMA), DiGeorge sendromu, ve Smith-Lemli Opitz sendromlarına ait 310 mutasyonun multipl yöntemlerle moleküler analizlerinin yapıldığı kromozomu normal artmış NT li 120 fetusun  8 inde Noonan sendromu tanısı koyuldu.  SMA taşıyıcılığında artış gözlendi.

21  Kalın NT de pozitif array CGH sıklığı  Grati (İtalya) ve Wapner (ABD): %5  Choy (Çin): %3.3

22  Sıklık: 1/1000 – 1/2500 canlı doğum. Olguların yarısı de novo.  OD; 12. kromozomdaki PTPN11 gen mutasyonu (%50 olguda), SOS1 (%10), RAF1 (%3) ve KRAS (%1) gen mutasyonları az sayıda vakada.  Ortalama IQ: 86 (48-130)  Prenatal ultrasonografi bulguları: Artmış NT, plevral effüzyon, ödem, polihidramniyos, kalp anomalileri (PS, hipertrofik kardiyomiyopati)  NT si artmış, kromozomu normal fetuslarda;  Danışma sırasında Noonan sendromu olasılığının açıklanması,  Anne ve babalarının dikkatli değerlendirilmesi.  Moleküler tanı ???  Artmış NT li ve kistik higromali 134 fetusta PTPN11 mutasyonu saptanma oranları %9 (kistik higroma grubunda %16, artmış NT grubunda %2) ( Lee, 2009 )

23 Artmış NT de Klinik Yaklaşım Kalp anomalisi varlığında: 22q11 del aranmalıdır. Diğer genetik incelemeler: “Subtelomere MLPA”, “CGH microarray” ??? Artmış NT (≥3.5 mm; 99. persantil) İnvazif Girişim (KVB, AS) Normal kromozom analizi haftalarda Detaylı USG DV-TR Fetal EKO 20. ve 28. haftalarda Detaylı USG Fetal EKO Anormal kromozom analizi NT nin persantiller arasında vakalarda fetal eko yapılması tartışılabilirse de, genel eğilim 3.5 mm nin üzerindeki olgulara yapılması yönündedir. Hidropsa gidiş varlığında perinatal enfeksiyonlar ve diğer nedenler aranmalıdır. Fetal ultrason incelemelerinde bulgu saptanan vakalardan gerekli olanlarda klinik genetik danışma istenmelidir. Doğum sonrası klinik genetik danışma istenebilir.

24  Klasik karyotip analizi normal sonuçlandığında, artmış NT olumsuz perinatal akıbet için güçlü bir göstergedir.  Olumsuz akıbet olasılığında artış, NT kalınlığında artış ile doğru orantılıdır.  Bazı genetik sendromların ve nörogelişimsel sorunların tanısı doğumdan sonraya kalabilir.  Nörogelişimsel sorunların daha sık gözlendiğine dair kanıtlanmış bilgi yoktur.  Yüksek duyarlılıklı genetik incelemeler yeni bir ufuk açmaktadır.


"Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD AD, Perinatoloji BD Perinatoloji Uzmanları Derneği TMFT-P Derneği Dr. Atıl YÜKSEL İstanbul Tıp Fakültesi KHD." indir ppt

Benzer bir sunumlar


Google Reklamları