Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Doç. Dr. Banu Eriş Gülbay AÜTF Göğüs Hastalıkları AD.

Benzer bir sunumlar


... konulu sunumlar: "Doç. Dr. Banu Eriş Gülbay AÜTF Göğüs Hastalıkları AD."— Sunum transkripti:

1 Doç. Dr. Banu Eriş Gülbay AÜTF Göğüs Hastalıkları AD

2 Sunum Planı Normal Üst Solunum Yolu  Fonksiyonları, Anatomisi  Statik ve dinamik özellikleri Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında  Yumuşak doku ve kraniofasial yapılar arasındaki farklılıklar  ÜSY yapılarındaki dinamik fizyolojik değişiklikler Uyku apneli Hastalarda ÜSY kalibrasyonunu arttıran Tdv yöntemleri ve mekanizmaları

3 Normal ÜSY Anatomisi ÜSY;  Nazofarenks  Orofarenks Retropalatal * Retroglossal *  Hipofarenks

4 Normal ÜSY Anatomisi

5 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 ÜSY’nun Normal koşullar altındaki davranışı (+) İntralüminal basınç Yüzeyel adeziv faktörler

6 Faringeal Kaslar SVT H : SVT V = 1:1 * * * * ÜSY’nu Kapatan kaslarAçan kaslar Levator palatini Süperior faringeal constrictor Hyoglossus Styloglossus Palatofaringeus Glossofaringeus Genioglossus* Geniohyoid*

7 NM Tonüs SVT H : SVT V = 1:1 Hava yolunu dilate ve kontrakte eder. Ventilasyon ile ilişkili kas tonüsü  Santral respiratuar nöron drive tarafından belirlenir ve bu santral drive üzerinde;  Uyku evresi (Uyanıklık/NREM/REM)  Kimyasal kontrol (hipoksi, hiperkapni)  ÜSY mekanoreseptörleri etkilidir  Diafram ve ÜSY kaslarının santral inn.; n.frenicus, n.vagus, n. glossafaringeus ve n.hypoglossus ile  Kas aktivasyonu non-uniform ve aktivite  hiyerarşik

8 NM Tonüs Ventilasyon ile ilişkili kas tonüsü;  Ventilatuar aktivite, diaframda en fazla, ÜSY kaslarında (ventilatuar drive artmadıkça) az ya da Ø  Uyku/uyanıklık durumunun ÜSY kaslarına etkisi farklı  ÜSY tonik kas aktivitesi, uykunun derinleşmesi ile progresif azalır  Uyanıklıkta, OUAS’lu hastalarda kas tonüsü nonapneiklere kıyasla (daha küçük ve kollabe olma eğilimli) artmıştır.

9 NM Tonüs ÜSY fazik kas aktivitesi;  Ventilatuar siklus ile bağlantılı ve inspirasyon sırasında artıyor  Santral respiratuar nöron aktivitesi ve ÜSY reflekslerinden (PSS mekanoreseptörleri aracılığı ile) kaynaklanır Santral respiratuar nöronlar ÜSY Kasları Diaframdan daha önce aktive olur

10 NM Tonüs ÜSY fazik kas aktivitesi;  Ventilatuar siklus ile bağlantılı ve inspirasyon sırasında artıyor  Santral respiratuar nöron aktivitesi ve ÜSY reflekslerinden (PSS mekanoreseptörleri aracılığı ile) kaynaklanır Santral respiratuar nöronlar ÜSY Kasları Diaframdan daha önce aktive olur ÜSY mekanoreseptörleri (-) hava yolu P’ına tepki verir

11 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 ÜSY’nun Normal koşullar altındaki davranışı

12 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Etkili olan Mekanik Faktörler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenkste akım direnci  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians

13 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Etkili olan Mekanik Faktörler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenksteki upstream direnç  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians Nazal solunum sırasında; yumuşak damağın dil köküne yaklaşmasını ve oral kavite mukozası ile dilin kontaktını sağlar. Ancak **

14 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Etkili olan Mekanik Faktörler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenksteki upstream direnç  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians Boyun Fleksiyonu ile ÜSY açıklığı azalır (Reropalatal ve retroglossal alan) Ekstansiyonu ile ÜSY açıklığı artar Çene açık  Farenks boyutu artar, Ancak sürekli açık kalırsa  Hyoid ve dil posteriora doğru hareket eder, farenks daralır

15 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Etkili olan Mekanik Faktörler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenkste akım direnci  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians AC volümü artarsa  İntratorasik trakeanın caudal hareketi ile ÜSY kesit alanı artar (Faringeal duvarda pasif aksiyel gerilim) (Mekanik etki)

16 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Mekanik Etkiler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenksteki upstream direnç  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians Dil ve yumuşak damağı posterior yönünde çekerek, faringeal havayolunun daralmasına neden olur

17 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Etkili olan Mekanik Faktörler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenkste akım direnci  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians Hava akımı  nazal giriş ile nazofarenks arasındaki basınç düşmesinden kaynaklanır Diafram ve inspiratuar kasların kontrakte olmasına sekonder olarak nazofaringeal basınç düşer (Hava akımı için drive basınç) Burunda yüksek ve türbülan basınç (+) Nazal rezistansta artış  daha negatif faringeal intraluminal basınç oluşturarak faringeal kesit alanı daraltır (segmentin kompliansı önemli)

18 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Etkili olan Mekanik Faktörler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenkste akım direnci  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians Nazal obstrüksiyon;  NM Tonüsün devam ettirilmesi için gerekli afferent reflekslerin azalmasına  Ağzın açık kalması ile alt faringeal hava yolu destabilizasyonuna  Yüzey gerilim güçlerinin artmasında  Yukarı hava yolu rezistans artışı ile alt hava yolunda kollapsa yol açar

19 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Mekanik Etkiler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenksteki upstream direnç  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians İntraluminal basınç azalması, Enerji kaybı ve Bernoulli etkisi ile Enerji  hava akımı direncini yenmek için harcanır Bernoulli etkisi  Lümen daraldığında hava akım hızındaki artıştan kaynaklanan enerjinin statikten kinetiğe döner ve hava yollarını kollabe eder Sonuçta, faringeal intraluminal basıncın inspirasyon sırasında azalmasına neden olur.

20 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Mekanik Etkiler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenksteki upstream direnç  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians İnspirasyon sırasında ÜSY’nun herhangi bir noktasında intraluminal basınçtaki azalma  ÜSY segmentinin dinamik kompliansı ile etkileşime girer

21 Normal ÜSY’nun Statik ve Dinamik Özellikleri SVT H : SVT V = 1:1 Faringeal hava yolu üzerinde Mekanik Etkiler: Statik Faktörler  Yüzey adeziv güçler  Boyun ve çene postürü  Trakeal tug  Yer çekimi Dinamik Faktörler  Nazal hava yolu ve farenksteki upstream direnç  Bernoulli etkisi  Dinamik komplians İnspirasyon sırasında ÜSY’nun herhangi bir noktasında intraluminal basınçtaki azalma  ÜSY segmentinin dinamik kompliansı ile etkileşime girer Akım hızı arttıkça  İntralüminal basınçta daha fazla azalma olur (statik enerjinin, kinetik enerjiye konversiyonu nedeniyle) İntralüminal P (-)’leşir  ÜSY daralır  Akım hızı artar

22 Faringeal Kas Aktivasyonunu Modüle eden Faktörler: SVT H : SVT V = 1:1

23 Faringeal Kas Aktivasyonunu Modüle eden Faktörler SVT H : SVT V = 1:1 Uykuya Geçiş ile birlikte  Supraglottik direnç artar (Normal)  OUAS’lularda uyanıklıkta bile yüksek  Bu gözlemler, Nöral durumdaki değişiklik ile birlikte ÜSY kalibrasyonunda reversible bir değişiklik olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, Uyanıklıktan  uykuya ve/veya REM’e geçiş ile birlikte Faringeal havayolundaki kaslara giden Nörol outputta değişiklik

24 Faringeal Kas Aktivasyonunu Modüle eden Faktörler SVT H : SVT V = 1:1 Proprioceptif Stimulus  Torasik ve ÜSY reseptörlerinden kalkan proprioceptif feedback’ler faringeal kaslara giden motor outputu modüle eder ÜSY obstrüksiyonu ÜSY + torasik reseptörlerce alınır Farengeal kasların nöral aktivasyonu Amaç: Faringeal kaslara dilatasyon sağlamak Süper,or laringeal Glossofarengeal trigeminal sinir Süperior laringeal sinir

25 Faringeal Kas Aktivasyonunu Modüle eden Faktörler SVT H : SVT V = 1:1 Kimyasal Stimulus  ÜSY ve frenik motor nöronların hipokapniye yanıtları arasındaki farklılıklar ile ilişkilidir. ÜSY motor nöronları Solunum kasları motor nöronları Kas aktivasyonu için gerekli C0 2 eşik değeri Daha yüksekDaha düşük Hiperventilasyonu takiben, fazik motor aktivite ÖNCE ÜSY motor aktivitesi kaybolur Daha sonra kaybolur C0 2 ’in yükselmesine tekrar izin verilirse Fazik motor aktivite daha sonra başlar Fazik motor aktivite ÖNCE başlar

26 Faringeal Kas Aktivasyonunu Modüle eden Faktörler SVT H : SVT V = 1:1 Kimyasal Stimulus  ÜSY ve frenik motor nöronların hipokapniye yanıtları arasındaki farklılılar ile ilişkilidir. ÜSY motor nöronları Solunum kasları motor nöronları Kas aktivasyonu için gerekli C0 2 eşik değeri Daha yüksekDaha düşük Hiperventilasyonu takiben, fazik motor aktivite ÖNCE ÜSY motor aktivitesi kaybolur Daha sonra kaybolur C0 2 ’in yükselmesine tekrar izin verilirse Fazik motor aktivite daha sonra başlar Fazik motor aktivite ÖNCE başlar Sonuçta, Arteriyel CO2 seviyesindeki siklik değişiklikler faringeal hava yolu üzerine olan güçler üzerinde dengesizliğe yol açarak hava yolu kapanmasına eğilimi arttırabilir.

27 OUAS’da SVT H : SVT V = 1:1 Temel olarak;  Uyku sırasında faringeal hava yolu kollapsı (+)  Bu kollapsın nedeni ve mekanizması multifaktöriyel (ÜSY’nun yapısal sorunları + uykuda müsküler tonüs kaybı) *Aktif mekanizma Pasif mekanizma [ Dilatasyon aktivitesinin kaybı + (-) inspiratuar intralüminal basınç ] *Weitzman ED, 1978.

28 Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında “Anatomik farklılıklar” Faringeal Obstrüksiyonun Yeri ve Paterni SVT H : SVT V = 1:1 Obstrüksiyon;  Retropalatal alanda daha fazla  Sıklıkla birden fazla noktada

29 Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında “Anatomik farklılıklar” SVT H : SVT V = 1:1 Uyku Apneli hastalarda;  ÜSY, sağlıklı bireylerdekinden daha küçük  Hava yolu darlığı en sık retropalatal bölgede Apneik ÜSY boyutundaki azalma;  Çevreleyen yd’da genişleme  Kranio fasial yapıların Boyutlarında küçülme ya da Yapılarda değişikliğe sekonder

30 Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında “Anatomik farklılıklar” SVT H : SVT V = 1:1 Uyku Apneli hastalarda;  ÜSY, sağlıklı bireylerdekinden daha küçük  Hava yolu darlığı en sık retropalatal bölgede Apneik ÜSY boyutundaki azalma;  Çevreleyen yd’da genişleme  Kranio fasial yapıların Boyutlarında küçülme ya da Yapılarda değişikliğe sekonder gelişebilir

31 Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında “Anatomik farklılıklar” SVT H : SVT V = 1:1 Uyku Apneli hastalarda;  ÜSY, sağlıklı bireylerdekinden daha küçük  Hava yolu darlığı en sık retropalatal bölgede Apneik ÜSY boyutundaki azalma;  Çevreleyen yd’da genişleme  Kranio fasial yapıların Boyutlarında küçülme ya da Yapılarda değişikliğe sekonder gelişebilir  Retrognati*  Hyoidin aşağı yerleşimi  Maksillanın retropozisyonu  ÜSY’da genişlemiş yumuşak dokular Dil/ Lateral faringeal duvar/YD/ Parafaringeal yağ

32 Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında “Anatomik farklılıklar” SVT H : SVT V = 1:1

33 Sağlıklı bireyler ile Uyku Apneli hastalar arasında “Anatomik farklılıklar” SVT H : SVT V = 1:1 Schwab RJ, et al. Am J Respir Crit Care Med 2003

34 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler

35 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler  Hava yolu kapanması sırasında (-) basınç ya da  Tekrarlayan apnelere sek. travma Özellikle YD, uvula risk altında

36 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler  Faringeal hava yolu boyutu daha küçük  Hava yolu kollapsibilitesi daha fazla  BÇ, yağ dağılımı açısından BMİ’den daha iyi bir gösterge Obez + uyku apneli hastalarda,  Lateral parafaringeal yağ yastıklarında  Dil ve YD’da  Kilo artışı yağ+kas doku artışı

37 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler  Faringeal hava yolu boyutu daha küçük  Hava yolu kollapsibilitesi daha fazla  BÇ, yağ dağılımı açısından BMİ’den daha iyi bir gösterge Obez + uyku apneli hastalarda,  Lateral parafaringeal yağ yastıklarında  Dil ve YD’da  Kilo artışı yağ+kas doku artışı

38 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler ÜSY kaslarındaki “Remodelling” nedenden çok bir sonuç gibi Apneik hastalarda genioglossus kasında,  Tip II liflerde progresif artış (hipertrofi)  CPAP ile düzelme

39 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler ErkekKadın ÜSY boyutuDaha büyükDaha küçük Boyun çevresiDaha genişDaha dar Yağ dağılımıGövdenin üst kısmı + Karın Gövdenin alt kısmı + ekstremiteler Dil/YD/ Lateral faringeal duvar Parafaringeal yağ yastıkçıkları* Daha geniş Fark yok Daha küçük Fark yok

40 ÜSY Y.Dokularının Genişleme Nedenleri SVT H : SVT V = 1:1  Ödem  Obezite ve Kilo artışı  Kas hasarı  Cinsiyet  Genetik Faktörler  Kraniofasial anatominin ailesel agregasyonu  Makroglossi (Trizomi 21)  Dil/ YD/ Lateral faringeal duvar boyutunun kısmen genetik yatkınlık olasılığı (+)

41 ÜSY Yapılarında Dinamik Fizyolojik Değişiklikler SVT H : SVT V = 1:1  ÜSY ile ilgili statik çalışmalar ile uyku apne için “anatomik risk faktörleri” tanımlanmış  ÜSY’nun Dinamik davranışı da önemli Apneler;  End-ekspiratuar (dilatör kas aktivitesi ve (+) intraluminal basınç Ø  İnspirasyon sırasında (-) intraluminal basınç var

42 OUAS’lu hastalarda SVT H : SVT V = 1:1 Sonuç olarak, hava yolu obstrüksiyonunun patogenezinde;  ÜSY’nun anormal anatomisi  ÜSY’nun dilatör kaslarının yetersiz refleks aktivasyonu  ÜSY’nun artmış kollapsibilitesi rol oynar ve Hastalarda  Daha küçük ve kollabe olma eğiliminde bir hava yolu (+)  Kollaps riski temel olarak, doku basıncının intralüminal basınçtan daha fazla olduğu ekspirasyon sonunda

43 SVT H : SVT V = 1:1

44 Anatomik ve nörolojik faktörlerin ilişkisi:  Normal kişide uykuda faringeal lumende daralma olmaktadır;Uykuda, ÜSY kas aktivitesinde azalma ve İnspirasyondaki intraluminal subatmosferik negatif basınç en temel nedenidir. Sonuçta, uyanıklığa göre  uykuda ÜSY’da daralma olmaktadır, ancak bu şiddetli değildir.  OUAS’lu hastada ise uykuda ciddi ve tıkayıcı bir daralma oluşmaktadır.  Ve, Uykuda meydana gelen ÜSY aktivite kaybı, altta yatan anatomik bozulma nedeni ile oluşan ÜSY daralmasını daha ciddi hale getirmektedir.

45 Anatomik ve Nöral Hipotez Uyku, faringeal kas aktivitesini (normal insanlarda ve uyku apnelilerde) azaltır.  OUAS’nun patogenezinde dilatör kas motor fonksiyon azalması mı yoksa farinksi daraltan anatomik yapı mı olduğu önemli sorudur.  Uyku ilişkili faringeal nöral aktivitedeki azalma OUAS’lu hastalarda normalden fazla mıdır?

46 Anatomik Hipotez Anatomik hipotezi destekleyen veriler:  Obez ve kraniofasiyal anormallikleri olanlarda dilde, lateral faringeal duvarlarda, tonsillerde ve total yumuşak dokuda genişleme ile OUAS’nun ilişkisi gözlemlenmiştir.  Uyku apneleri; Kilo verme, Tonsillektomi ve kraniofasiyal anormalliklerin onarılması ile düzeltilebiliyor olması, bu anormalliklerin hastalığın başlaması ile ilişkili olduğunu desteklemektedir.

47 Nöral Hipotez  Uyku ilişkili nöromusküler anormallik OUAS’na yol açıyor mu?  Günümüzde OUAS’lu hastalarda patogenezde primer bir nöral anormalliğin olduğuna dair kanıt Ø  Ancak, Anatomik faktörler uykuya geçişte aniden değişemezken, faringeal havayolunu dilate eden nöromusküler etkiler uykunun başlamasıyla baskılanmaktadır.  Bulgular sinir sisteminin obstruktif uyku apnenin patogenezine sekonder olarak katıldığını göstermektedir.  OUAS ile birlikte görülen uyku fragmantasyonu faringeal kaslardaki motor out-put da azalmaya yol açarak hastalığı arttırmaktadır.

48 Uyku apneli Hastalarda ÜSY kalibrasyonunu arttıran Tedavi yöntemleri ve mekanizmaları SVT H : SVT V = 1:1  Zayıflama  CPAP  Ağız içi araçlar  Cerrahi uygulamalar  ÜSY boyutuna  Çevredeki yumuşak dokuya  Kraniofasial yapıya yönelik

49 Uyku apneli Hastalarda ÜSY kalibrasyonunu arttıran Tedavi yöntemleri ve mekanizmaları SVT H : SVT V = 1:1  Zayıflama  CPAP  Ağız içi araçlar  Cerrahi uygulamalar  ÜSY boyutuna  Çevredeki yumuşak dokuya  Kraniofasial yapıya yönelik %5-10’luk bir kayıp OUAS tedavisinde başarılı Havayolu kollapsibilesini azaltıyor Tam olarak OUAS ciddiyetini ve Üsy kalibrasyonunu ve konfigürasyonunu nasıl değiştiriyor (?) Zayılama parafaringeal yağ yastıkçıklarında azalma

50 Uyku apneli Hastalarda ÜSY kalibrasyonunu arttıran Tedavi yöntemleri ve mekanizmaları SVT H : SVT V = 1:1  Zayıflama  CPAP  Ağız içi araçlar  Cerrahi uygulamalar  ÜSY boyutuna  Çevredeki yumuşak dokuya  Kraniofasial yapıya yönelik  CPAP üst hava yolu kas aktivitesini suprese etmesine rağmen farinks girişinden itibaren pozitif transmural basınç uygulayarak hava yolunu genişletir.  CT ve MR çalışmaları CPAP ile hava yolu dilatasyonunun anterior-posterior mesafeden ziyade lateral mesafede olduğunu göstermiştir.  CPAP basıncının progressif olarak arttırılması(>15 cm H2O) hava yolu çapını yalnızca lateral yönde arttırmakla kalmaz hava yolu volümünü (üç kat) ve retropalatal ve retroglossal bölgeleri de önemli ölçüde arttırır.

51 Uyku apneli Hastalarda ÜSY kalibrasyonunu arttıran Tedavi yöntemleri ve mekanizmaları SVT H : SVT V = 1:1  Zayıflama  CPAP  Ağız içi araçlar  Cerrahi uygulamalar  ÜSY boyutuna  Çevredeki yumuşak dokuya  Kraniofasial yapıya yönelik  Oral mandibular ilerletme aygıtlarının, posterior hava yolu boşluğunu özellikle de retroglossal bölgeyi dili öne çekerek genişlettiği gösterilmiştir.  Ancak son çalışmalar mandibular ilerletme apereylerin retropalatal bölgeyi de retroglossal bölge gibi genişlettiğini göstermiştir. (öncelikle lateral yönde)  Bu da oral apereylerin etki mekanizmalarının basitçe dil ve yumuşak damağı öne çekmekten daha komplike olduğunu düşündürmektedir.

52 Uyku apneli Hastalarda ÜSY kalibrasyonunu arttıran Tedavi yöntemleri ve mekanizmaları SVT H : SVT V = 1:1  Zayıflama  CPAP  Ağız içi araçlar  Cerrahi uygulamalar  ÜSY boyutuna  Çevredeki yumuşak dokuya  Kraniofasial yapıya yönelik  UPPP en çok uygulanan prosedürdür.  UPPP de tonsiller, uvula, yumuşak damağın distal kenarı, faringeal aşırı dokular kaldırılmaktadır.  UPPP’nin başarı oranları tıkanan hava yolu bölümünün yerine bağlıdır. Retropalatal bölgede daha başarılı  MR çalışmalarında UPPP de alınan yumuşak dokuların olduğu yerlerde genişleme olmakta ancak cerrahi uygulanmayan bölümlerde hava lümeni küçük kalmaktadır.

53 Te ş ekkürler


"Doç. Dr. Banu Eriş Gülbay AÜTF Göğüs Hastalıkları AD." indir ppt

Benzer bir sunumlar


Google Reklamları