Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

Sunum yükleniyor. Lütfen bekleyiniz

BMM 311: BİYOMEDİKAL ENSTRÜMANTASYON I Öğr Gör.: Ali Işın DERS NOTU 4: Defibrilatörler BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 FACULTY OF ENGINEERING DEPARTMENT.

Benzer bir sunumlar


... konulu sunumlar: "BMM 311: BİYOMEDİKAL ENSTRÜMANTASYON I Öğr Gör.: Ali Işın DERS NOTU 4: Defibrilatörler BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 FACULTY OF ENGINEERING DEPARTMENT."— Sunum transkripti:

1 BMM 311: BİYOMEDİKAL ENSTRÜMANTASYON I Öğr Gör.: Ali Işın DERS NOTU 4: Defibrilatörler BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 FACULTY OF ENGINEERING DEPARTMENT OF BIOMEDICAL ENGINEERING 1

2 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 20142

3 Defibrilasyon Kalbin kas dokusu eş zamanlı bir şekilde kasıldığı müddetçe kalp etkili bir kan pompası olarak çalışmaya devam eder. Fakat eş zamanlılık bozulduğu takdirde bir takım problemler ortaya çıkar. Bunlardan birisi fibrilasyon denilen kalp ritminin bozulmasıdır ve fibrilasyonda kalbin kas lifleri düzgünce kasılmak yerine rastgele titreme hareketleri yapar. Eğer kalbin kulakçık kısmı fibrilasyonda ise buna atriyal fibrilasyon denir. Eğer karıncıklar fibrilasyon yapıyorsa ventriküler fibrilasyon denir. Kalp kulakçık fibrilasyonunda ise bir miktar daha kan pompalayabilir çünkü karıncıklar hala kasılmaktadır ve bu durum kan basıncını temin eder. Fakat karıncık fibrilasyonu meydana gelirse kalp pompalama yapamaz ve birkaç dakika içerisinde önlem alınmazsa ölüm gerçekleşir. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 20143

4 Şekil 4.1’de iki tane aritmi durumunu ve bir tane de karşılaştırma yapmak için sağlıklı çalışma durumunu veren bazı ECG dalga şekilleri görülmektedir. Normal dalga şekli Şekil 4.1a’da verilmiştir. Burada normalden kasıt dalga şeklinin bütün özelliklerinin iyi görünümde olmasıdır. Karıncık fibrilasyonu Şekil 4.1b’de görülmektedir. Kalp kasının titremesinden kaynaklanan dalga şeklinin genliğindeki azalmaya ve düzensiz hareketlerine dikkat edin. Şekil 4.1c’deki sinüs benzeri büyük dalga şekli karıncık taşikardisini göstermektedir. 4

5 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.1 a) Normal dalga şekli b) ventrikül fibrilasyonu c) Karıncık taşikardisi 5

6 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Bu dalga şekilleri kalbe bir elektrik şoku verilerek düzeltilebilir. Elektrik şoku bütün kalp kası liflerinin aynı anda kasılmasını sağlayarak hepsinin gevşeme periyoduna aynı anda girmesine neden olur ve böylece belki de ritm eski haline dönebilir. Elektrik şoku 6

7 Defibrilatörler Defibrilatör ölümcül bir aritmi durumuna girmiş bulunan kalp kaslarına bir elektrik şoku göndermeyi sağlayan bir alettir yılına kadar kullanılan defibrilatörler ac tipteydi. Bu aletler 250 ile 1000 ms kadar bir süre hastanın göğsüne 5 ila 6 amperlik bir 50Hz’lik ac gerilim uygulamaktaydı. Bu ac defibrilatörlerin başarı oranı oldukça düşüktü ve kulakçık fibrilasyonunu önlemek için kullanışsızdı. Aslında kulakçık fibrilasyonunun ac yöntemle önlenmeye çalışılması genellikle daha tehlikeli olan karıncık fibrilasyonuna yol açmaktaydı. 1960’dan sonra birkaç farklı tipte dc defibrilatör sistemi geliştirildi. Bu cihazlar hastaya aktarılabilen dc bir yük depolamaktaydı. DC defibrilatörlerdeki farklılık prensipte yükün hastaya aktarılması esnasında oluşan dalga şeklinin farklılığında yatmaktadır. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 20147

8 En çok kullanılan formlar Lown, monoplas, alçalan eğimli (dc) gecikmeli, ve trapezoidal dalga şekilleridir. 1962’de Harvard Üniversitesinden Dr. Lown kendi ismini taşıyan dalga şeklini keşfetti. Şekil 4.2’de hastaya uygulanan gerilim ve akımın zamana göre Lown dalga şeklinde nasıl değiştiği görülmektedir. 3kV’un biraz altındaki bir gerilim tarafından akım çabucak 20 amperlik bir seviyeye kadar yükselmektedir. Daha sonra dalga şekli 5 ms içinde düşmeye başlamakta ve sonra daha küçük negatif bir darbe oluşturarak 5 ms daha devam etmektedir. 8

9 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.2 Lown defibrilatörü dalga şekli 9

10 Şekil 4.3 Bir Lown defibrilatörünün tipik devresi BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

11 Detaylandırılmış tipik bir defibrilatör tasarımı BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

12 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.3’te Lown defibrilatörünün basitleştirilmiş bir şeması görülmektedir. Hastaya aktarılan yük bir kondansatörde depo edilmekte ve bir dc yüksek gerilim kaynağı tarafından üretilmektedir. Operatör yük seviyesini ön panelde bulunan bir ayarı değiştirerek ayarlayabilir. Bu düğme yüksek gerilim kaynağı tarafından üretilen gerilimi değiştirerek kapasite üzerindeki maksimum yük şarjını değiştirir. Kondansatörde depo edilen yük miktarı: U=(1/2)CV 2 12

13 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Burada; U: Enerji (joule) C: C 1 ’in kapasitesi (Farad) V: C 1 ’in üzerideki gerilim (Volt) Örnek : 16 uF’lık bir kondansatörde depo edilen yükü, kapasitenin 5000 Vdc değerine şarj edilmesi durumunda hesaplayınız. Çözüm: U=(1/2)CV 2 = 200J 13

14 Şekil 4.4 Monopals defibrilatör dalga şekli BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

15 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.5 Değişken eğimli gecikmeli defibrilatör dalga şekli 15

16 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Depo edilen enerji, kapasite üzerine bağlanan bir voltmetre ile gösterilir. Voltmetrenin kadranı enerji birimleriyle kalibre edilmiştir. Genelde enerji birimi olarak Watt.s kullanılır ancak 1 joule 1 Watt.s’ye eşit olduğundan bu bir problem teşkil etmez. Eski defibrilatörlerde enerji göstergesi depolanan enerji cinsinden kalibre edilmiş olmasına rağmen günümüzdeki yasalar aktarılan enerji miktarının gösterilmesini şart koşmaktadırlar. Çünkü enerjinin bir kısmı anahtar kontaklarında ve L 1 bobininin direncinde kaybolur. 16

17 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Kondansatör yükü, bir röle kontağı K 1 tarafından kontrol edilir. Eski modellerde tek kutuplu çift konumlu röleler kullanılırken yenilerde çift kutuplu çift konumlu röleler kullanılarak hastanın topraktan izolasyonu sağlanmaktadır. Birkaç hava yalıtımlı yüksek gerilim rölesi kullanılan portatif defibrilatörler bulunmasına rağmen çoğu alette mühürlü vakum yalıtımlı röle kullanılmaktadır. Vakumlu röle tercih edilmektedir çünkü kapasiteyi şarj etmek için yüksek gerilimler kullanılmaktadır. Eğer 16uF’lık bir değer (sık kullanılan bir değer) kullanılırsa ve 400J’luk bir enerji depolanırsa kapasite üzerindeki gerilim 7000Vdc’den fazla olacaktır. 17

18 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.6 Trapezoidal defibrilatör dalga şekli 18

19 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Lown defibrilatöründe hasta devresinde 100mH’lik bir bobin (L 1 ), L 1 ’in omik direnci (R 1 ) ve hastanın direnci (R 2 ) bulunmaktadır. Lown dalga şeklinde son 5ms’lik periyodda negatif darbenin oluşmasını sağlayan L 1 bobininin üzerindeki manyetik alanda depo edilmiş bulunan enerjidir. Kondansatör boşaldığında bobin üzerindeki alan yakalanır ve enerjisi tekrar devreye verilir. Olayların meydana geliş sırası aşağıdaki gibidir: 1.Operatör enerji seviyesi ayarıyla oynayarak ve şarj düğmesine basarak kapasiteyi şarj eder. 2.Kondansatör C 1, şarj olmaya başlar ve şarj işlemi kondansatör üzerindeki gerilim güç kaynağının gerilimine ulaşıncaya kadar devam eder. 19

20 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, Operatör disk elektrodları hastanın göğsüne yerleştirir ve deşarj düğmesine basar (S 1 düğmesi). 4.K 1 rölesi kondansatörü güç kaynağından ayırır ve çıkış devresine bağlar. 5.C 1 kondansatörü yükünü L 1 ve R 1 üzerinden hastaya boşaltır. Bu olay ilk 4 ile 6 ms arasında gerçekleşir ve Şekil 4.2’de görülen pozitif yüksek gerilim darbesi oluşur. 6.L 1 etrafında oluşan manyetik alan yakalanır ve Şekil 4.2’de görülen son 5 ms’deki negatif darbeyi üretir. 20

21 Değiştirilmiş Lown dalgasına benzeyen Monopals dalga şekli Şekil 4.4’te görülmektedir ve genellikle belli bazı portatif defibrilatörde kullanılır. Şekil 4.3’teki gibi bir devre tarafından üretilir fakat negatif darbeyi üreten L 1 bobini yoktur. Sonuç olarak dalga şekli tıpkı bir RC devresinde olduğu gibi eksponansiyel bir eğriyle azalır. Dc defibrilatörlerde kullanılan bir diğer dalga şekli Şekil 4.5’te görülen değişken eğimli gecikmeli dalga şeklidir. Bu dalga şekli daha önceki iki dalga şeklinden daha düşük fakat enerjinin daha geniş bir zamana yayılmasıyla ayrılır. Aktarılan enerji miktarı eğrinin karesi altında kalan alanla doğru orantılıdır. Çift tepecikli dalga şekli, iki L-C katını arka arkaya koyarak elde edilir. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

22 Şekil 4.6’da görülen trapezoidal dalga şekli bir başka düşük genlikli uzun süreli bir darbedir. Başlangıçtaki çıkış potansiyeli 800V’tur, fakat sonra 500V’a ulaşıncaya kadar 20 ms süre içerisinde sabit bir hızla alçalır ve son bulur. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

23 Monofazik Dalgaşekli Hastanın göğsünde enerji tek bir yönde iletilir. Akım bir elektrottan diğerine tek yönde akar. Yüksek enerji seviyesi BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

24 Bifazik Dalgaşekli Hastanın göğsünde iletilen enerji iki yöndedir. Akım iki farklı yönde iletilir Bifazik dalgaşeklinde elektriksel enerjinin yönü dalganın orta noktasında ters yöne döner Düşük enerjili bifazik şoklar, yüksek enerjili monofazik şoklar kadar etkilidir. Genellikle implante edilebilir kardiyoverter defibrilatörlerde (ICD) ve otomatik eksternal defibrilatörlerde (AED) kullanılır. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

25 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.7 Defibrilatör elektrod tipleri a) Standart Anterior Defibrilatör Elektrotları 25

26 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 b) Posterior 26

27 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.7 Defibrilatör elektrod tipleri: c) D halkalı anterior d) Dahili (c) (d) 27

28 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Defibrilatörden enerji bir dizi yüksek gerilimli disk elektrod üzerinden aktarılır. Şekil 4.7’de birkaç popüler tip görülmektedir. Şekil 4.7a’da görülen tür anterior disk olarak bilinir. Bu tasarımda metal elktrod yüzeyine dik yerleştirilmiş yalıtılmış bir kulp vardır. Yüksek gerilim kablosu yan taraftan bağlanır. Kulbun üst tarafında deşarjı kontrol eden bir düğme vardır. Bu elektrodlardan ikisini kullanan bir defibrilatör disk ve kablo seti anterior (ön yüz)-anterior seti olarak bilinir. 28

29 Defibrilasyon yapmak için elektrodlardan biri doğrudan göğüste kalbin üstüne yerleştirilirken ikincisi hastanın göğsünün sol tarafına yerleştirilir. Elektrod yüseylerine iletken özelliği bulunan bir jel sürülür. Bu jel yükün etkili bir şekilde aktarılmasını sağlayarak hastanın cildinde oluşacak yanıkları engeller. Posterior (arka, sırt) disk elektrodu Şekil 4.7’de görülmektedir. Bu elektrod hastanın altına konulacak şekilde düz tasarlanmıştır. Posterior diskler her zaman bir anterior diskle birlikte kullanılır ve bir anterior-posterior çifti oluştururlar. Daha modern bir anterior disk Şekil 4.7c’de görülen D halkalı tiptir. Bu tip disk günümüzde çoğu modern defibrilatörde kullanılmaktadır. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

30 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Disk setlerinden sonuncusu Şekil 4.7d’de görülen dahili tiptir. Dahili disk seti bu elektrodların ikisinden oluşur fakat birisinde el düğmesi yoktur. Bu tip diskler açık kalp ameliyatlarında miyokarda doğrudan bir elektrik şoku vermek için kullanılır. Şekil 4.3’de yük transfer rölesini harekete geçirerek defibrilatörün ateşlenmesini sağlayan S 1 anahtarıdır. Bazı modellerde S 1 anahtarı ön panelde olabilir fakat çoğunda hasta elektrodlarından birinin üstünde bulunur. Bazı üreticiler her bir elektrodda birbirine seri bağlanmış iki anahtar kullanarak güvenliği sağlarlar. Defibrilatör deşarjı her iki anahtar da aynı anda basılmadığı müddetçe gerçekleşmez. Bazı eski modellerde bir ayak anahtarı bulunmaktaydı fakat bunun bir kardiyak acil servisinin yoğun ve heyecanlı ortamında tehlikeli olduğu görülmüştür. 30

31 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Defibrilatörü kullanmadan evvel bir EKG cihazı veya izleme osiloskopu üzerinde ventriküler fibrilasyonun varlığından emin olunmalıdır. Hemşire, doktor veya bir başka kurtarıcı öncelikle fibrilasyonun gelişmekte olduğunu belirlemelidir. Günümüzde hemen hemen tüm defibrilatör üreticileri ürünleri içerisine bir izleme osiloskopu ve EKG ön yükselteçleri eklemektedir. 31

32 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Defibrilatör Devreleri Şekil 4.3’te görülen devre modern defibrilatörleri tanımlamakta yetersiz kalmaktadır. Düzey ayarıyla ilgili iki farklı yaklaşım mevcuttur. Bir yöntemde dc güç kaynağının girişindeki yüksek gerilim transfomatörünün primerinde bir varyak (ayarlanabilir transformatör) kullanılır. Operatör daha sonra uygulanan dc yüksek gerilimi bu varyakı ayarlayarak kontrol eder. Şarj butonuna basıldığında transformatöre ac güç variyak üzeriden uygulanmaktadır. Kondansatör güç kaynağı gerilimine ulaşıncaya kadar şarj olur. Her iki gerilim de eşit olduğunda operatör defibrilatörü deşarj edebilir. 32

33 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Kontrol devresi tasarımındaki diğer yaklaşım Şekil 4.8’de görülmektedir. Bu devrede yüksek gerilim güç kaynağının çıkışı sabitlenmiştir. Bir gerilim karşılaştırıcısı güç kaynağını girişine uygulanan gerilimlere bakarak açar veya kapatır. Karşılaştırıcının bir girişi R 1 -R 2 gerilim bölücüsü üzerinden C kondansatörü üzerindeki gerilime bağlanmıştır. Karşılaştırıcının öteki girişi düzey ayarlama düğmesi olarak çalışan bir potansiyometreye bağlanmıştır. Operatör belli bir enerji düzeyine ayarlama yaptığı zaman potansiyometrenin orta ucundaki gerilim istenilen yük miktarını gösterecek şekilde değişir. 33

34 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.8 Elektronik şarj etme devresi 34

35 Operatör bir şarj olayını ön paneldeki şarj düğmesine basarak başlatır. Gerilim karşılaştırıcısı düzey kontrol ayarından aldığı gerilimi diğer girişindeki kondansatör gerilimiyle karşılaştırır. Kondansatör üzerindeki gerilim sıfır olduğundan karşılaştırıcı çıkışı yüksek olur. Karşılaştırıcı çıkışı yüksek olduğunda yüksek gerilim güç kaynağını kontrol eden röle veya dijital mantık devresi güç kaynağını çalıştırır. Kondansatör şarj oldukça karşılaştırıcının eviren girişindeki gerilim yükselir. Gerilim potansiyometreden gelen düzey kontrol gerilimiyle aynı seviyede olduğunda veya onu geçtiğinde karşılaştırıcı çıkışı düşük konuma geçer ve böylece şarj çevrimi sona erer. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

36 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Deşarj devresi önceki tasarıma çok benzemektedir. Hasta üzerindeki diskte bulunan bir anahtar bir yüksek gerilimli vakum yalıtımlı rölenin bobinini enerjilendirerek kondansatörün enerjisini hasta vücuduna aktarmasını sağlar. 36

37 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Kardiyoversiyon Belli bazı aritmi durumlarında (mesela kulakçık fibrilasyonunda) varlığı R-dalgası özelliğinin EKG sinyalinde bulunmasından anlaşıldığı üzere hastanın karıncıkları kan pompalamaya devam etmektedir. Bu aritmiler kalbe verilecek bir şokla düzeltilebilir fakat şokun karıncıkların gevşeme anına (EKG dalga şeklinde T-dalgası özelliği) rastlamaması gerekmektedir yoksa aritmiyi düzeltmesi beklenen şok karıncık fibrilasyonu gibi daha ciddi aritmi problemlerine neden olur. Şokun yaklaşık R-dalgası tepe değerine ulaştıktan 30 ms sonra uygulanması gerekmektedir. 37

38 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 İnsanların bu kadar doğru bir şekilde EKG dalga şeklini değerlendirip bu problemi gidermesi mümkün değildir. Dolayısıyla otomatikleştirilmiş elektronik bir devre bu işi görür. Bu işi yapan bir senkronizasyon devresiyle donatılmış cihaza kardiyoverter denilir. Aletin üzerindeki bir düğme sayesinde operatör defibrilasyon ve kardiyoversiyon modları arasında seçim yapabilmektedir. Bazı cihazlarda bu düğme ya senkronizeli anlık ya da senkron defibrilasyon adıyla etiketlendirilmektedir. 38

39 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.9’da bir senkronizasyon devresinin kısmi şeması görülmektedir. K1 rölesi ve S1 anahtarı daha önceki devrede yaptıkları işi görürler. S2 anahtarı defibrilasyon konumundayken, devre diğerlerinde olduğu gibi bir çalışma gösterir: S1 anahtarı kapandığında röle enerjilenerek kondansatörü deşarj eder. S2 anahtarı kardiyoversiyon konumuna alındığında ise röle S1 anahtarına basılıp ta SCR1’de iletken oluncaya kadar enerjilenmez. SCR1 bir EKG R-dalgası ile tetiklenir. EKG ön yükselteci hastadan sinyali toplar. Bu yükselteç defibrilatörün içinde de olabilir harici bir monitörünki de olabilir. 39

40 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Şekil 4.9 Bir kardiyoverterin blok şeması 40

41 EKG yükseltecinin yapısından bağımsız olarak R-dalgası haricindeki diğer özellikleri de ayırt edebilecek devrelere ihtiyaç vardır. Bazı eski modellerde, R-dalgasının tepe değerinin diğer özelliklerden daha yüksek olduğu varsayımıyla basit bir eşik dedektörü kullanılmaktadır. Fakat bazı durumlarda T-dalgasının genliği de eşik değerini aşabilmektedir. Bu problemi çözmek için eşik dedektörünün önünde bir türev alıcı devre kullanılır. Türev alıcı devre R-dalgasında, T-dalgasında olduğundan daha yüksek bir çıkış genliği üretmektedir çünkü eğimlerinde önemli bir fark vardır (yüksek frekans bileşenlerinden kaynaklanan). Böylece türev alıcı devre R-dalgası ile diğer ana özellikler arasında önemli bir genlik farkı oluşmasını sağlar. Aynı zamanda bir kalp pili darbesi reddedicinin de bulunması gerekmektedir çünkü darbe tepeleri dedektörde R-dalgası gibi algılanır. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

42 Bazı üreticiler eşik dedektörünün çıkışını doğrudan SCR kapısına uygulamaktadırlar. Fakat diğer üreticiler, SCR kapısını eşik dedektörünün tetiklediği bir tek kararlı multivibratör üzerinden kontrol ederler. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

43 BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 Defibrilatör Çeşitleri Manuel Defibrilatörler; Hastaya ne kadarlık bir şarj uygulanacağına ve deşarj anına kullanıcı karar verir. Kullanabilmek için iyi medikal bilgiye gerek vardır. Genelde hastanelerde ve ambulanslarda bulunur. 43

44 Otomatik Harici Defibrilatörler (AEDs); Bilgisayar teknolojisi ile donatılmış olan ve kalp ritmini analiz ederek ne zaman şok gerektiği konusunda kullanıcıyı yönlendiren cihazlardır. Az eğitimli kişiler tarafından da kullanabilinmesi için tasarlnmıştır. Otomatik cihazlar ritmi analiz ederken zaman kaybına uğramaktadırlar(10-20 s), fakat bir uzman mauel bir cihazla çok daha hızlı bir şekilde şok gerekliliğini belirleyip şoklamayı yapabilmektedir. Kamusal alanlarda bile bulunabilmektedirler. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

45 AED’lerde klasik elektrotlar yerine yapışkan elektrotlar kullanılmaktadır. Bunun iki sebebi vardır; 1. yapışkan elektrotlardan alınan EKG sinyali genellikle daha az gürültüye sahiptir ve daha kalitelidir. Bu da daha hızlı EKG analizini ve dolayısı ile daha iyi şok kararı verilmesini sağlar. 2. özellikle eğitimsiz kullanıcılar için hastaya temas etmeden yapılan defibrilasyon işlemleri çok daha güvenlidir. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

46 İmplante Edilebilir Defibrilatörler (AID): Yüksek ventriküler fibrilasyon riski olan hastalarda kullanılır. Vücut içerisine implante edilen ve sürekli olarak hastanın kalp ritmini inceleyip riskli aritmiler tespit ettiği anda hastaya şok ileten cihazlardır. İmplante Edilebilir Kardiyoverter-Defibrilatörler (ICDs): Defibrilatör ve Kardiyoverter cihazlarını tek bir implante edilebilir ünitede toplayan cihazlardır. Ventiküler fibrilasyon ve ventriküler taşikardi sonucu ani kalp ölümü riski taşıyan hastalarda kullanılır. BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,

47 Kalp ritmini sürekli olarak inceleyen ve çok hızlı, anormal bir kalp ritmi algıladığı zaman kalbi normal ritme döndürmek için enerji ileten cihazlardır. Tasarım olarak Pacemakerlere benzemekle birlikte, ICD’ler genellikle bradikardileri düzeltmek üzere tasarlanmış pacemakerlerden farklı olarak ani aritmileri önlemek üzere tasarlanmış kalıcı cihazlardır. Kullanım alanları: Anti-taşikardi paceleme, Kardiyoversiyon, defibrilasyon ve bradikardi paceleme (pacer özellikli olanlarda). BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN,


"BMM 311: BİYOMEDİKAL ENSTRÜMANTASYON I Öğr Gör.: Ali Işın DERS NOTU 4: Defibrilatörler BMM 311 DERS NOTU 4 - ALİ IŞIN, 2014 FACULTY OF ENGINEERING DEPARTMENT." indir ppt

Benzer bir sunumlar


Google Reklamları